623 - ( 7 ) در كتاب العوالى روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله حكم كرد كه : « منافع هر چيز در برابر ضمانت آن است . » معناى حديث اين است كه كسى ، برده‌اى را مىخرد و مدتى براى وى كار مىكند و غلّه به دست مىآورد . آن‌گاه عيبى در آن مشاهده مىكند و به همين دليل او را پس مىدهد . دست‌رنج او را در اين مدت نبايد به فروشنده تحويل دهد ؛ چرا كه خريدار ضامن آن بود و اگر مرده بود ، از مال وى رفته بود . » ارجاعات گذشت : در روايت دوم از باب چهارم از باب‌هاى خيار اين گفته كه : « اگر ميان فروشنده و خريدار تا مدت معينى شرطى وجود داشته باشد و پيش از پايان آن زمان كالا در دست خريدار نابود شود ، از مال فروشنده خواهد بود . » و در روايات باب پيشين ، مطالبى كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 8 خيار تا خير ثمن 624 - ( 1 ) زراره گويد : « به امام باقر عليه السلام گفتم : شخصى كالاى خريدارى شده را نزد فروشنده مىگذارد و مىگويد : اينجا باشد تا بهاى آن را بياورم . امام عليه السلام فرمود : اگر تا سه روز بهاى آن را آورد ، [ جنس براى اوست ] . در غير اين صورت معامله‌اى براى او نخواهد بود . » 625 - ( 2 ) عبدالرحمان بن حجاج گويد : « كجاوه‌اى خريدم . بخشى از بهاى آن را پرداخت كردم و آن را نزد فروشنده گذاشتم . پس از چند روز ، براى تحويل گرفتن كجاوه نزد فروشنده رفتم ولى او گفت : آن را فروختم . سخن او مرا به خنده واداشت و به وى گفتم : به خدا سوگند ! رهايت نمىكنم تا تو را نزد قاضى ببرم . او گفت : آيا به ابوبكر بن عياش راضى هستى ؟ گفتم : آرى . نزد ابوبكر رفتيم و ماجرا را برايش بازگفتيم . ابوبكر گفت : دوست دارى بنا به نظر چه كسى ميان‌تان قضاوت كنم ؟ به نظر امامت يا ديگرى ؟