السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
343
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
527 - ( 3 ) در كتاب المقنع آمده است : « اشكالى ندارد كه انسان مواد خوراكى بخرد و به انگيزهء افزايش قيمت ، آن را نفروشد در صورتى كه در شهر مواد خوراكى ديگرى باشد ولى هرگاه در شهر مواد خوراكى ديگرى نباشد ، وى حق نگهداشتن آن را ندارد و بايد بفروشد و او احتكار كننده است . » 528 - ( 4 ) ابوالفضل بن سالم حنّاط گويد : « امام صادق عليه السلام به من گفت : شغلت چيست ؟ گفتم : گندم فروش . گاهى بازار ، رونق و رواج دارد و گاهى به كسادى بازار برخورد مىكنم . در اين حال گندمها را نگه مىدارم . امام عليه السلام فرمود : كسانى كه اطراف تو هستند ، دربارهء اين كار توچه مىگويند ؟ گفتم : مىگويند احتكاركننده است . امام عليه السلام فرمود : آيا غير از تو كس ديگرى هم گندم مىفروشد ؟ گفتم : من از هزار جزء ، يك قسمت هم نمىفروشم . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد ! احتكار به اين صورت است كه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله شخصى از قريش به نام حكيم ، هرگاه مواد خوراكى وارد مدينه مىشد ، همهء آن را مىخريد . پيامبر صلى الله عليه و آله بر وى گذشت و فرمود : اى حكيم ! بپرهيز از اينكه احتكار كنى . » در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « احتكار ، تنها به اين صورت است كه همهء مواد خوراكى شهر را بخرى و انبار كنى ولى اگر در شهر مواد خوراكى يا كالاى ديگرى باشد يا به حدى زياد باشد كه امكان خريد براى مردم باشد ، اشكالى ندارد و اگر يافت نشود ، احتكار ناپسند است و همانا نهى پيامبر صلى الله عليه و آله از احتكار به اين دليل بود كه شخصى از قريش به نام حكيم بن حزام . . . » ادامهء اين حديث ، همانند حديث پيشين است . 529 - ( 5 ) سلمه حنّاط - گندمفروش - از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه در شهر ، مواد خوراكى - غير از آنچه از مردم مىخرد - وجود داشته باشد ، براى وى جايز است كه به دنبال افزايش قيمت كالايش باشد ؛ زيرا هنگامى كه در شهر مواد خوراكى ديگرى به مقدار كافى براى مردم باشد ، به خاطر كالاى آن فرد ، گرانى ايجاد نمىشود و تنها در صورتى گرانى ايجاد مىشود كه يك نفر همهء اجناس وارد شده به شهر را از مردم خريدارى كند . » 530 - ( 6 ) سالم ابوفضيل گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : من مواد خوراكى به كوفه مىبرم و به اميد عدم زيان يا سود آن را نگه مىدارم از اين رو به من گفته مىشود : تو احتكار كنندهاى و احتكار جايز نيست .