السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

331

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

مىگويد : « ميوه‌ها و غلات گوناگون وقتى از روستاها به بازار آورده مىشوند ، جايز نيست اهل بازار آنها را براى صاحبان‌شان به مردم بفروشند بلكه سزاوار است خود روستاييان آن را بفروشند ولى كسى كه از شهرى به شهر ديگر جنس مىبرد ، اين كار جايز است و حكم تجارت را دارد . » 496 - ( 2 ) جابر از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود : « نبايد اهل شهر براى غريبه‌اى بفروشد . بگذاريد خداوند مردم را به وسيلهء يكديگر روزى دهد . » 497 - ( 3 ) ابوهريره روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از فروختن اهل شهر براى غريبه‌اى نهى كرد . اين حديث در دعائم الاسلام و العوالى نيز آمده است . 498 - ( 4 ) در كتاب العوالى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « مردم را در بى خبرىشان واگذاريد تا با يكديگر زندگى كنند . » ارجاعات گذشت : و در روايت چهارم از باب سى و هفتم از باب‌هاى مستحبات تاجر اين گفته كه : « اهل شهر ، براى غريبه‌اى نفروشد . » باب 44 عدم جواز براى پيمانه كردن كسى كه به خوبى پيمانه نمىكند 499 - ( 1 ) مثنى الحنّاط از برخى شيعيان روايت مىكند كه وى به امام صادق عليه السلام گفت : « شخصى قصد پرداخت حق ديگران را به طور كامل دارد ولى وقتى پيمانه مىكند ، به خوبى از عهدهء اين كار بر نمىآيد . امام عليه السلام فرمود : كسانى كه اطرافش هستند ، چه مىگويند ؟ وى گفت : مىگويند حق ديگران را به طور كامل نپرداخت . امام عليه السلام فرمود : پيمانه كردن براى وى سزاوار نيست . »