5 - الخلاف 6 - التبيان و . . . قرن ششم 18 - فضل بن حسن طبرسى ( حدود 469 - 548 ق ) امام سعيد ابوالفضل بن حسن طبرسى . مفسر ، فقيه ، محدث ، عالم به حساب ، جبر ، مقابله و نحو . ملقب به امين الدين يا امين‌الاسلام . گويند وى در مشهد سناباد طوس متوطن بوده است . در 523 ق در سبزوار جايگير شد و به تعليم و تصنيف پرداخت . از جمله شاگردان وى مىتوان به حسن بن فضل طبرسى ( پسرش ) ، ابن شهرآشوب ، شيخ منتجب الدين ، قطب الدين راوندى ، شاذان بن جبرئيل قمى و . . . اشاره كرد . وى از شيخ ابوعلى پسر شيخ طوسى و شيخ عبدالجبار ، قاضى رازى كه در رى فقيه اماميه بوده ، روايت نموده و صحيفة الرضا عليه السلام از جمله مرويات اوست . فرزند وى ( حسن بن فضل طبرسى ) و فرزند زادگانش همگى از اكابر روزگار و فقهاى بزرگوار بودند . وى در سبزوار درگذشت و پيكر پاكش را به مشهد مقدس منتقل كردند و در جوار حرم حضرت ثامن‌الائمه عليه السلام به خاك سپردند . از تأليفات وى : 1 - مجمع البيان ( تفسير سترگ شيعى ) 2 - الوسيط ( يا تفسير جوامع الجامع ) 3 - الآداب الدينية للخزانة المعينية 4 - تفسير الكافى الشافى 5 - نثر اللئالى 6 - اسرار الامامه 7 - اعلام الورى باعلام الهدى و . . .