السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

309

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

ارجاعات گذشت : در روايت چهارم از باب هجدهم از باب‌هاى سجود اين گفته كه : « به امام عليه السلام گفته شد : ما به طرف اين كوه‌ها تجارت مىكنيم و به جاهايى مىرويم كه نمىتوانيم روى غير برف نماز بخوانيم . امام عليه السلام فرمود : چرا مثل فلانى نيستى ( مقصود امام عليه السلام يكى از حاضران در مجلس بود ) به كمتر راضى مىشود و به دنبال تجارت به سرزمينى نمىرود كه نتواند روى غير برف نماز بخواند . » ساير روايات باب را نيز بنگر ؛ چرا كه بر عدم جواز سجده بر روى برف در غير حالت ناچارى دلالت مىكند . باب 31 حكم مالى كه در راه حلال و حرام هزينه مىشود 448 - ( 1 ) جهم بن حميد رواسى روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « هنگامى كه مشاهده كردى شخصى مالش را در راه اطاعت خدا هزينه مىكند ، بدان كه آن را از راه حلال به دست آورده است و هرگاه در راه نافرمانى خدا مصرف مىكند ، بدان كه آن را از راه حرام به دست آورده است . » 449 - ( 2 ) محمد بن عيسى از شخصى روايت مىكند كه از امام صادق عليه السلام پرسيد : « شخصى به مسافرت مىرود و پس از بازگشت ، مال زيادى با خود مىآورد . ما نمىدانيم كه آن را از راه حرام به دست آورده است يا حلال ؟ امام عليه السلام فرمود : وقتى وضع اين‌گونه است ، بنگر كه آن را در چه راه‌هايى هزينه مىكند . اگر در راه‌هاى ناشايست كه بر وى حرام است مصرف مىكند ، آن مال ، حرام است . » باب 32 كراهت معامله با انسان محروم و كم‌شانس 450 - ( 1 ) وليد بن صبيح گويد : « امام صادق عليه السلام به من فرمود : از شخص محرومِ كم‌شانس خريد نكن ؛ چرا كه معامله با او بركت ندارد . »