السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

229

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

ارجاعات گذشت : در روايت هشت از باب پنج از باب‌هاى استخاره اين گفته كه : « اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله ! من [ احمد بن محمّد ] تصميم به مسافرت براى تجارت گرفته و با خود پيمان بسته‌ام كه حركت نكنم مگر آن‌كه پيش از آن با شما ديدار كنم ، مشورت بخواهم و درخواست دعا نمايم ! امام عليه السلام براى وى دعا كرد و فرمود : بر تو باد به راستگويى در گفتار ! عيب كالايت را نپوشان و اعتماد كننده به خود را فريب نده ؛ زيرا فريب او رباست . آنچه براى خود مىپسندى ، براى ديگران بپسند و حقّ بده و حقّ بگير و ظلم و ستم نكن ؛ زيرا تاجر راستگو و درستكار ، روز قيامت با سفيران بزرگوار و نيكوكار است و از سوگند دورى كن ؛ چرا كه سوگند دروغ ، براى صاحبش آتش به ارمغان مىآورد و تاجر ، تبهكار است مگر آن‌كه حقّ دهد و حقّ بگيرد و هنگامى كه تصميم به مسافرت يا كار مهمى گرفتى ، بسيار دعا كرده و از خداوند درخواست خير و نيكى كن . . . » باب 2 امتنان الهى به نعمت نوشتن و قلم و حساب خداوند تعالى مىفرمايد : بخوان كه پروردگارت بزرگوارتر است . آن كس كه به قلم آموخت به انسان . آموخت آنچه نمىدانست . « 1 » 310 - ( 1 ) جميل از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « خداوند بر مردم - نيكوكار و تبهكار - به نوشتن و حسابگرى منت نهاد و اگر چنين نبود ، به غلط و اشتباه مىافتادند . » 311 - ( 2 ) در تفسير على بن ابراهيم در توضيح اين آيه : « بخوان كه پروردگارت بزرگوارتر است . آن‌كه به قلم آموخت » آمده است : « نوشتن را به انسان آموخت كه به وسيلهء آن ، كارهاى دنيا در مشرق و مغرب زمين سامان يابد . »

--> ( 1 ) . علق 96 / 5 - 3