باب 46 امين بودن نماينده 234 - ( 1 ) على بن محمد قاسانى گويد : « در سال 231 ق ، از مدينه به امام هادى عليه السلام نوشتم : فدايت شوم ! شخصى به ديگرى دستور مىدهد كالا يا چيز ديگرى بخرد . وقتى جنس را مىخرد ، از او سرقت مىشود يا راهزن آن را مىربايد . آن كالا از مال چه كسى مىرود ؛ از مال دستور دهنده يا از مال خريدار ؟ امام عليه السلام نوشت : از مال دستور دهنده ! » 235 - ( 2 ) يعقوب بن شعيب گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى در برابر اجرت براى ديگران مىفروشد و ضمانت اموال آنان را بر عهده مىگيرد [ آيا اين كار صحيح است ] ؟ امام عليه السلام فرمود : هر گاه با رضايت خاطر اين كار را انجام دهد [ براى او لازم است ] ولى من از اين بيمناكم كه بيش از آنچه به دست مىآورد ، بدهكار شود . با اين حال هر گاه با رضايت خاطر اين كار را انجام دهد ، اشكال ندارد . » باب 47 جواز اجرت سمسار و دلّال 236 - ( 1 ) ابوولّاد از امام صادق و ديگران از امام باقر عليه السلام روايت مىكنند كه فرمودند : « اجرت سمسار و دلّال اشكال ندارد ؛ زيرا او با قيمت معين ، روز به روز براى مردم خريد مىكند . همانا او همانند اجير است . »