السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

149

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

159 - ( 12 ) منصور بن حازم گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى از ديگرى درخواست خريد لباسى را به صورت « عينه » مىكند . فروشنده مىگويد : آن نزد من موجود نيست . اين درهم‌ها را بگير و آن را بخر . وى درهم‌ها را مىگيرد و لباسى را كه مىخواهد ، مىخرد . سپس آن را نزد صاحب پول مىآورد تا آن را از وى بخرد . امام عليه السلام فرمود : آيا اين‌گونه نيست كه اگر لباس از ميان برود ، از مال صاحب پول خواهد بود ؟ گفتم : آرى ! امام عليه السلام فرمود : اگر بخواهد ، بخرد و اگر نخواهد ، نخرد ؛ اشكال ندارد . » 160 - ( 13 ) اسماعيل بن عبدالخالق گويد : « از امام موسى بن جعفر عليهما السلام دربارهء « عينه » سؤال كردم و گفتم : بيشتر تاجران ما « عينه » مىدهند . من براى شما توضيح مىدهم كه چگونه عمل مىكنند . امام عليه السلام فرمود : بگو ! گفتم : شخصى چانه‌زن كه به دنبال كالايى است ، نزد ما مىآيد ، در حالى كه كالاى درخواستى وى نزد ما موجود نيست . پس با ما دربارهء آن چانه مىزند و مىگويد ده - يازده به تو سود مىدهم و من مىگويم : ده - دوازده . به همين صورت با يكديگر چانه مىزنيم تا با هم به توافق برسيم . آن‌گاه به وى مىگويم : چه كالايى مىخواهى برايت بخرم ؟ مىگويد : حرير ؛ چون حرير كم‌ترين زيان را دارد . پس با همين گفتگو بدون آن‌كه معامله‌اى انجام پذيرد به دنبال خريد كالا مىروم . امام عليه السلام فرمود : آيا اين‌گونه نيست كه اگر نخواستى ، به او ندهى و اگر او نخواهد ، از تو نگيرد ؟ گفتم : آرى ! پس مىروم و براى وى آن حرير را مىخرم و به اندازهء توانم قيمت آن را مىشكنم ، آن‌گاه او را به خانهء خود مىآورم و با وى معامله مىكنم . گاهى بر مبلغ توافقى پيشين اندكى مىافزايم و گاهى با همان مبلغ با وى معامله مىكنم و زمانى سخت‌گيرى مىكنيم و معامله‌اى سر نمىگيرد . وقتى از من خريد ، هيچ‌كس آن را از وى و از كسى كه به من فروخته ، گران‌تر نمىخرد ، از اين رو به او مىفروشد . او نيز نزد من مىآيد و درهم‌ها را مىگيرد و به خريدار مىدهد و گاهى نيز مىآيد و خريدار را به من حواله مىكند . امام عليه السلام فرمود : پول را جز به صاحب حرير به كسى نده ! گفتم : و گاهى ميان من و او معامله‌اى سر نمىگيرد . پس ، از صاحب حرير درخواست مىكنم و او از من مىپذيرد . امام عليه السلام فرمود : آيا اين‌گونه نيست كه اگر نخواهد ، نمىپذيرد و اگر تو نخواهى ، پس نمىدهى ؟ گفتم : آرى ! اگر آن نابود شود ، از مال من رفته است . امام عليه السلام فرمود : اشكالى ندارد ! »