گفتم : شخصى از يكى از زنان بنى عباس برخى از زمين‌هاى واگذار شده به وى از سوى حكومت را مىخرد و در قرار داد مىنويسد كه وى بهاى زمين را دريافت كرد ، در حالى كه خريدار بها را به وى نداده است . آيا آن مال را به وى بپردازد ، يا از او باز دارد ؟ امام عليه السلام به من فرمود : به آن مرد بگو : به شدت از او بازدارد زيرا او چيزى را فروخته كه مالك آن نبوده است . » اين حديث از محمد بن قاسم از فضيل از امام موسى بن جعفر عليه السلام نيز روايت شده است . 1914 - ( 48 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه امير مؤمنان عليه السلام به رفاعه نوشت : « امانتت را بپرداز و به پيمانت وفا كن و به خيانت‌كننده‌ات خيانت نكن و به بدىكننده‌ات ، نيكى كن و نيكىِ نيكىكننده‌ات را جبران كن و ستم‌كننده‌ات را ببخش و براى يارىكننده‌ات دعا كن و به محروم‌كننده‌ات ببخش و در برابر بخشنده‌ات فروتنى كن و از نعمت‌هاى خداوند به تو بسيار سپاسگزارى كن و او را بر موهبت‌هايش ستايش كن . » 1915 - ( 49 ) در همان كتاب روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « شخصى حقّى برعهدهء ديگرى دارد و او آن را انكار مىكند ، سپس منكر ، مالى نزد صاحب حق به امانت مىگذارد يا صاحب حق به مالى از وى دست مىيابد ، آيا مىتواند آنچه وى پيش‌تر انكار كرده است ، از او بردارد ؟ امام عليه السلام فرمود : نه ، اين خيانت است . از او نمىگيرد مگر آنچه خود بپردازد يا با حكم حاكم بر او لازم شود . » 1916 - ( 50 ) قطب راوندى در كتاب لبّ اللباب روايت مىكند كه شخصى به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گفت : « اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ! من از فلانى يك دينار طلبكارم و او نزد من امانتى دارد . آيا مىتوانم طلب خود را از امانت وى بردارم ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : امانت را به كسى كه تو را امين دانسته بپرداز و به خيانت كننده‌ات ، خيانت نكن . » اين حديث بدون ذكر پرسش در تفسير ابوالفتوح رازى نيز آمده است . 1917 - ( 51 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « امانت‌دارى ، روزى را زياد مىكند و خيانت ، تهيدستى به دنبال دارد . » 1918 - ( 52 ) ابو هريره و عبدالله بن عباس گويند : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پيش از رحلت براى ما سخنرانى كرد و در بخشى از آن فرمود : هركس در دنيا به امانتى خيانت كند و آن را به دست صاحبانش نرساند ، بر غير آيين اسلام مىميرد و در حالى با خداوند ديدار مىكند كه بر وى خشمگين است و دستور داده مىشود در آتش افكنده شود ، پس او را براى هميشه در لبهء دوزخ مىافكنند . »