السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

1133

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

1868 - ( 2 ) ابو كهمس گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : عبدالله بن ابى يعفور به شما سلام مىرساند . امام عليه السلام فرمود : بر تو و بر او سلام باد ! وقتى نزد عبدالله رفتى ، به او سلام برسان و به وى بگو : جعفر بن محمد عليه السلام به تو مىگويد : در آنچه على عليه السلام را به پيامبر صلى الله عليه و آله نزديك كرد ، بنگر و از آن جدا نشو . همانا على عليه السلام تنها با راستگويى و امانت‌دارى به آن مقام و موقعيت نزد پيامبر دست يافت . » 1869 - ( 3 ) اسحاق بن عمار و ديگران از امام صادق عليه السلام روايت مىكنند كه فرمود : « به نماز و روزهء آنان فريب نخوريد زيرا چه بسا شخصى [ بر اثر عادت ] به نماز و روزه حرص و ولع پيدا مىكند به طورى كه از ترك كردن آن به وحشت مىافتد ، بلكه آنان را به راستگويى و امانت‌دارى بيازماييد . » 1870 - ( 4 ) ابو طالب با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « به ركوع و سجده‌هاى بلند شخص ننگريد ؛ زيرا اين چيزى است كه به آن عادت كرده است و اگر آن را ترك كند ، احساس وحشت مىكند ، بلكه به راستگويى وامانت‌دارى او بنگريد . » 1871 - ( 5 ) ابراهيم بن محمد همدانى از امام جواد عليه السلام از امام رضا عليه السلام از امام موسى بن جعفر عليه السلام از امام صادق عليه السلام از امام باقر عليه السلام از امام سجاد عليه السلام از امام حسين عليه السلام - سرور جوانان اهل بهشت - از على عليه السلام - سرور جانشينان - از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله - سرور پيامبران - روايت مىكند كه فرمود : « به زيادى نماز ، روزه ، زيادى حج ، زكات ، كارهاى نيك و سروصداهاى شبانهء آنان ننگريد ، بلكه به راستگويى و امانت‌دارى آنان بنگريد . » 1872 - ( 6 ) ابو ولّاد حنّاط از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « پدرم مىفرمود : چهار چيز در هركس باشد ، ايمانش كامل مىشود و اگر از فرق سر تا نوك پايش گناه باشد سبب كاستى آن نمىشود و آنها عبارتند از : راستگويى ، پرداخت امانت به صاحبش ، حيا و اخلاق نيكو . »