امام عليه السلام فرمود : نصف سود را بگير و نصف آن را به وى ببخش و او را حلال كن . اين مرد توبه كرده است و خداوند بسيار توبه كنندگان را دوست دارد . » ارجاعات گذشت : در روايت يكم از باب سيزدهم از باب‌هاى لقطه آنچه بر ذيل باب دلالت مىكند ، هست . باب 4 حكم اختلاف در وديعه بودن و وام بودن مال پس از تلف 1849 - ( 1 ) اسحاق بن عمار گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى هزار درهم نزد ديگرى به امانت مىگذارد و آنها گم مىشود . كسى كه درهم‌ها نزد او بوده ، مىگويد : نزد من امانت بود و صاحب آنها مىگويد : به تو قرض داده بودم . امام عليه السلام فرمود : مال به عهدهء اوست ؛ مگر آن‌كه بيّنه اقامه كند كه نزد وى امانت بوده است . » اسحاق بن عمار ، اين حديث را با اندكى تفاوت از امام صادق عليه السلام روايت كرده است . 1850 - ( 2 ) اسحاق بن عمار روايت مىكند كه شخصى به ديگرى مىگويد : « من هزار درهم از تو طلبكارم و او مىگويد : نه ، بلكه امانت نزد من بود . امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : سخن صاحب مال همراه با سوگندش پذيرفته است . »