السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
1097
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
1821 - ( 9 ) ابن ابى يعفور از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « مردى از اهل مدينه از من سؤال كرد كه شخصى گوسفندى يافته است . من به وى دستور دادم كه آن را تا سه روز نزد خود نگهدارد و به جستجوى صاحبش بپردازد . پس اگر صاحبش آمد ، [ به وى تحويل دهد ] در غير اين صورت ، آن را بفروشد و بهايش را صدقه دهد . » 1822 - ( 10 ) در كتاب المجازات النبويه روايت مىشود كه : « از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دربارهء شتر گمشده سؤال شد . آن حضرت به سؤال كننده فرمود : تو با آن چه كار دارى ؟ كفشها و مشك آبش همراه آن است . بر سر آب مىرود و خود را سيراب مىكند و درختان را مىچرد تا صاحبش بيايد و آن را بگيرد . » ارجاعات گذشت : در تعدادى از روايات باب يكم مطالبى دربارهء تصرف در مال گمشده ، هست . در روايت دوازدهم از باب دوم از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دربارهء گوسفند گمشده سؤال شد . آن حضرت فرمود : « آن را بگير . همانا آن يا مال توست يا مال برادرت يا مال گرگ . سپس دربارهء شتر گمشده سؤال كرد . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : تو با آن چه كار دارى ؟ پيامبر در بيان اين جمله طورى خشمگين شد كه گونهها يا رخسارش سرخ شد و فرمود : تو با آن چه كار دارى ؟ كفشهايش و مشك آبش همراه آن است . وارد آبها مىشود و از آن مىنوشد و درختان را مىخورد . » در برخى از روايات آمده است كه : « تو با آن چه كار دارى ؟ كفشها و مشك آبش همراه آن است تا صاحبش بيايد . » و در روايت بيست و نهم اين گفته كه از امام عليه السلام سؤال شد : « شخصى درهم يا لباس يا حيوانى را مىيابد ، با آن چه كار كند ؟ امام عليه السلام فرمود : يك سال آن را اعلام كند . آنگاه اگر كسى آن را نشناخت ، در ميان اموالش از آن نگهدارى مىكند تا كسى به سراغ آن بيايد و به وى تحويل بدهد و هنگام مرگ به آن وصيت مىكند . » باب 10 حكم يافتن سفره با غذا در راه 1823 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « از امير مؤمنان عليه السلام دربارهء سفرهاى سؤال شد كه در راه افتاده است و در آن ، گوشت ، نان ، تخممرغ و پنير فراوان وجود دارد و چاقويى نيز در آن ديده مىشود . امير مؤمنان عليه السلام فرمود : قيمت غذاهايى كه در آن است به عهده گرفته و از آنها استفاده مىشود زيرا آنها فاسد مىشود و ماندنى نيست . سپس اگر كسى به سراغ آن آمد ، بهايش را به وى غرامت مىدهند .