در نخستين ندا شخصى كه بالاى سر من ايستاده بود ، گفت : من صاحب كيسه هستم . با خود گفتم : تو صاحب كيسه نيستى . آن‌گاه به آن مرد گفتم : نشانهء كيسه چيست ؟ آن مرد نشانه‌هاى آن را بيان كرد و من كيسه را به وى تحويل دادم . آن مرد كيسه را گرفت ، به گوشه‌اى رفت و پس از شمارش دينارها مشاهده كرد آنها دست‌نخورده باقى مانده است . آن‌گاه هفتاد دينار از آنها را شمرد و آنها را به من داد و گفت : اينها را بگير . هفتاد دينار حلال براى تو بهتر از هفتصد دينار حرام است . آنها را گرفتم ، نزد امام صادق عليه السلام رفتم و ماجرا را به طور كامل براى امام عليه السلام بازگو كردم . امام عليه السلام فرمود : وقتى تو از وضع خود نزد ما شكايت كردى ، من دستور دادم سى دينار به تو بپردازند . اى كنيز ! آن دينارها را بياور . آنها را گرفتم . در آن هنگام من وضعم از همهء افراد قومم بهتر شد . » 1784 - ( 23 ) قطب راوندى در كتاب الخرائج روايت مىكند كه : « شخصى نزد امام صادق عليه السلام رفت و از تنگدستى خود به وى شكايت كرد . امام عليه السلام به وى فرمود : راضى باش زيرا خداوند كارها را آسان مىكند . آن مرد وقتى از نزد امام صادق عليه السلام خارج شد ، در راه به كيسه پولى برخورد كه در آن هفتصد دينار بود . آن مرد كيسه را برداشت ، نزد امام صادق عليه السلام بازگشت و ماجرا را براى امام عليه السلام بازگو كرد . امام عليه السلام به وى فرمود : بيرون برو و يك سال آن را اعلام كن تا شايد صاحبش را بيابى . آن مرد از نزد امام عليه السلام خارج شد و با خود گفت : در بازار و مجامع عمومى مردم اعلام نمىكنم . آن‌گاه در انتهاى شهر وارد كوچهء بن‌بستى شد و گفت : چه كسى چيزى گم كرده است ؟ ناگهان مردى گفت : من در فلان محل هفتصد دينار گم كرده‌ام . يابنده گفت : من آنها را يافته‌ام . آن مرد وقتى آنها را گرفت و وزن كرد ، مشاهده كرد دست‌نخورده باقى مانده‌اند . آن‌گاه هفتاد دينار از آنها را جدا كرد و به شخص يابنده داد . آن مرد آنها را گرفت و نزد امام صادق عليه السلام بازگشت . وقتى چشمان امام عليه السلام به وى افتاد ، با حال تبسم فرمود : اين چيست ؟ آن‌گاه به كنيزش دستور داد كيسه را بياورد . كيسه‌اى را نزد امام عليه السلام حاضر كردند و او فرمود : اين سى دينار . از آن مرد نيز هفتاد دينار گرفتى و هفتاد دينار حلال ، بهتر از هفتصد دينار حرام است . » 1785 - ( 24 ) صفوان جمال از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس گمشده‌اى را بيابد و آن را اعلام نكند ، سپس نزد وى يافت شود ، آن مال و به اندازهء آن از مال يابنده متعلق به صاحب آن مال است . [ يا آن مال و يا به اندازه آن از مال يابنده متعلق به صاحب آن است . ] » 1786 - ( 25 ) داود بن ابى يزيد گويد : « شخصى به امام صادق عليه السلام گفت : من مالى يافتم و از خودم بيمناكم . اى كاش ! صاحبش را مىيافتم و آن را به وى تحويل مىدادم و از آن آزاد مىشدم . امام عليه السلام فرمود : تو را به خدا سوگند ! اگر او را بيابى ، به وى تحويل مىدهى ؟