باب 2 حكم مال پيدا شده 1762 - ( 1 ) حسين بن كثير از پدرش روايت مىكند كه گفت : « شخصى از امير مؤمنان عليه السلام دربارهء مال پيدا شده سؤال كرد . امام عليه السلام فرمود : آن را اعلام و معرفى مىكند اگر صاحبش آمد به وى تحويل مىدهد ، در غير اين صورت يك سال از آن نگهدارى مىكند ، آن‌گاه اگر صاحبش يا كسى به جستجوى آن نيامد ، آن را صدقه مىدهد و پس از صدقه دادن اگر صاحبش آمد ، در صورتى كه بخواهد ، از يابندهء آن غرامت مىگيرد و پاداش صدقه براى يابنده خواهد بود و در صورتى كه گرفتن غرامت براى وى ناخوشايند بود ، آن را به حساب خدا مىگذارد و پاداش براى وى خواهد بود . » 1763 - ( 2 ) محمد بن ابى حمزه از يكى از شيعيان روايت مىكند كه : « از امام صادق عليه السلام درباره مال پيدا شده سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : يك سال اعلام مىشود ، خواه زياد باشد ، خواه كم و فرمود : مال كمتر از يك درهم ، اعلام نمىشود . » 1764 - ( 3 ) على بن جعفر گويد : « از برادرم امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى مالى را پيدا و به مدت يك سال آن را اعلام مىكند ، سپس آن را صدقه مىدهد . آن‌گاه صاحبش مىآيد . وضعيت كسى كه آن را صدقه داده چيست ؟ و پاداش آن براى كيست ؟ امام عليه السلام فرمود : يابنده وظيفه دارد آن مال را به صاحبش تحويل دهد . و فرمود : او ضامن آن مال است و پاداش آن براى اوست ، مگر صاحبش راضى شود و او را رها كند و پاداش براى وى باشد . »