1757 - ( 15 ) وهب بن وهب از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « مال گمشده را جز گمراهان نمىخورند . » 1758 - ( 16 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « اموال گمشده را به‌جز گمراهان كسى نمىخورد . » 1759 - ( 17 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه آمده است : « از سخنان كوتاه و پرمعنى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كه پيش از وى سابقه نداشته ، اين است : مال گمشده را به‌جز گمراه ، كسى به خانه نمىبرد . » اين حديث در كتاب العوالى نيز روايت شده است . 1760 - ( 18 ) جرّاح مدائنى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اموال گمشده را بدون اعلام و معرفى ، به‌جز گمراهان ، كسى نمىخورد . » 1761 - ( 19 ) على بن جعفر گويد : « يكى از كنيزان امام موسى بن جعفر عليه السلام - كه او را وضو مىداد و خدمتگزار راستگو و درستكارى بود - گفت : در منطقهء قديد ، امام عليه السلام روى بلندى نشسته بود ، من آب مىريختم و وى وضو مىگرفت . همين طور كه آب وضوى حضرت روى زمين مىريخت ، ناگهان دو گوشوارهء طلا - كه در آنها درّ به كار رفته بود و من زيباتر از آنها نديده بودم - از زير خاك‌ها نمايان شد . امام عليه السلام با مشاهدهء آنها سرش را به سوى من بلند كرد و فرمود : آيا آنها را ديدى ؟ گفتم : آرى . امام عليه السلام فرمود : آنها را با خاك بپوشان و در اين باره به احدى چيزى نگو ! من نيز همان كار را كردم و تا امام عليه السلام زنده بود به احدى چيزى نگفتم . سلام بر او و پدرانش و بر همهء آنها ، سلام و رحمت خدا و بركاتش نثار آنها باد . » ارجاعات مىآيد : در روايت ششم از باب بعدى اين گفته كه : « از امام عليه السلام دربارهء مال پيدا شده سؤال شد . امام فرمود : آن را برندار و اگر به آن گرفتار شدى ، تا يكسال آن را اعلام و معرفى كن . » و در روايت هفتم اين گفته كه : « از امام عليه السلام دربارهء مال پيدا شده سؤال شد . امام عليه السلام فرمود : اگر آن را به حال خود رها كنى و كارى به آن نداشته باشى ، اشكال ندارد . » و در روايت بيست و هشتم اين گفته به امام عليه السلام كه : « برده‌اى مال گمشده‌اى را بر مىدارد . امام عليه السلام فرمود : برده را با مال پيدا شده چه كار ؟ برده اختيار خودش را اصلًا ندارد ، پس نبايد به آن كارى داشته باشد ؛ زيرا براى انسان آزاد شايسته است كه تا يك سال آن را اعلام و معرفى كند . » ساير روايات باب را بنگر كه بر جواز برداشتن آن دلالت مىكند . و در روايات باب هشتم و نهم مناسب با اين بحث خواهد آمد .