1752 - ( 10 ) ابو خديجه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « در زمان‌هاى گذشته وقتى مردم چيزى را كه مىيافتند بر مىداشتند ، در همانجا خشك‌شان مىزد و تا آن را نمىانداختند ، نمىتوانستند گام بردارند . آن‌گاه صاحبش مىآمد و آن را برمىداشت ولى مردم به كارهاى بزرگ‌تر از آن جرأت يافته‌اند و به زودى اوضاع به صورت پيشين بازمىگردد ! » 1753 - ( 11 ) على بن ابىحمزه گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى يك دينار در حرم مىيابد و آن را برمى دارد . امام عليه السلام فرمود : كار بدى كرد . براى وى شايسته نبود كه آن را بر دارد . گفتم : اكنون كه به اين كار گرفتار شده چه كند ؟ امام عليه السلام فرمود : آن را اعلام و معرفى مىكند . گفتم : آن را اعلام كرد و جوينده‌اى براى آن يافته نشد . امام عليه السلام فرمود : به شهر خود بازمىگردد و آن را به يكى از خانواده‌هاى مسلمان صدقه مىدهد . آن‌گاه اگر كسى به جستجوى آن آمد ، وى ضامن آن است . » 1754 - ( 12 ) مسعدة بن زياد از امام صادق عليه السلام از پدرش روايت مىكند كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « از آنچه مىيابيد دورى كنيد زيرا آن گمشدهء مؤمن است و شعله‌اى از آتش دوزخ . » 1755 - ( 13 ) سكونى از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « گمشده مؤمن ، شعلهء آتش است . » 1756 - ( 14 ) وهب بن وهب از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « از پدرم دربارهء اجرت يافتن بردهء فرارى و مال گمشده سؤال كردم . وى فرمود : اشكال ندارد . و فرمود : مال گمشده را كسى جز گمراهان نمىخورند . »