السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
1057
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
آن نداشته باشد . پس اگر مردم آنچه مىيافتند ، به حال خود رها مىكردند ، صاحبش مىآمد و آن را برمىداشت و مال گمشده كمتر از درهم - بدون نياز به اعلام آن - مال توست و اگر دينار ساييده شدهاى را در حرم يافتى - بدون نياز به معرفى و اعلام - مال توست و اگر در بيابانى غذايى را يافتى ، قيمت آن را براى صاحبش به عهده بگير و آن را بخور . آنگاه اگر صاحبش آمد ، قيمتش را به وى بپرداز و اگر مال گمشدهاى را در خانهء آبادى يافتى ، متعلق به اهل آن خانه است و اگر در خانهء خرابى يافتى ، پس آن متعلق به يابندهء آن است . » 1746 - ( 4 ) در كتاب المقنع آمده است : « هنگامى كه مال گمشدهاى را يافتى به آن دست نزن و آن را برندار ؛ زيرا اگر مردم آنچه مىيابند به حال خود رها كنند ، صاحبش مىآيد و آن را بر مىدارد . » و در همان كتاب است : « تهيدست و توانگر وقتى مالى را يافتند ، نسبت به آن يكسان هستند . » 1747 - ( 5 ) ابراهيم بن ابى بلاد از يكى از شيعيان ، از امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « به مالى كه در حرم پيدا مىشود ، هيچ دست و پايى نبايد برسد . اگر مردم آنچه مىيابند به حال خود رها مىكردند ، صاحبش مىآمد و آن را برمى داشت . » 1748 - ( 6 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « مالى را كه در حرم مىيابى برندار . آن را در محل خود رها كن تا صاحبش بيايد و آن را بردارد . » 1749 - ( 7 ) حسين بن ابى العلا گويد : « نزد امام صادق عليه السلام سخن از مال پيدا شده به ميان آورديم . امام عليه السلام فرمود : كارى به آن نداشته باش ؛ زيرا اگر مردم آنچه مىيابند به حال خود رها كنند ، صاحبش مىآيد تا آن را بردارد . » 1750 - ( 8 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « بهترين برخورد تو با مالى كه در حرم يا غير حرم مىيابى ، اين است كه آن را به حال خود رها كنى و برندارى و به آن دست نزنى . اگر مردم آنچه مىيابند به حال خود رها مىكردند ، صاحبش مىآمد و آن را برمى داشت . » 1751 - ( 9 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « على بن حسين عليه السلام به همراه يكى از دوستدارانش مىرفت كه چيزى را يافتند . آن مرد خواست آن را بر دارد كه امام عليه السلام او را نهى كرد ، ولى آن مرد زير بار نرفت و آن را برداشت و به راه افتادند . اندكى كه رفتند ، صاحب آن مال را يافت و آن را به وى تحويل داد . آنگاه به امام عليه السلام گفت : آيا اين كار بهتر نبود ؟ امام عليه السلام فرمود : اگر تو و ديگران آن را رها مىكرديد ، صاحبش مىآمد و آن را برمىداشت . »