السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

1041

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

1726 - ( 4 ) ابن جنيد از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىكند كه فرمود : « حريم چاه حفر شده در جاهليت ، پنجاه ذرع و چاه حفر شده در آغاز اسلام ، بيست و پنج ذرع است . » ابن ابى جمهور در درر اللئالى نيز اين حديث را روايت كرده است . 1727 - ( 5 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « فاصلهء دو چاهى كه شتر و گوسفند از آن آب مىخورند ، چهل ذرع است و فاصلهء دو چاهى كه با شتر از آن براى كشاورزى آب مىكشند ، شصت ذرع است و فاصلهء دو قنات ، پانصد ذرع و كوچه‌اى كه اهل آن درباره‌اش به نزاع بپردازند ، هفت ذرع است . » اين حديث از على عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز روايت شده است با اين تفاوت كه جملهء پايانى آن به اين صورت است : « و حدّ دو طرف كوچه وقتى بر اهلش تنگ باشد ، هفت ذرع است . » همچنين اين حديث از امام موسى بن جعفر عليه السلام از نياكانش عليهم السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده است . 1728 - ( 6 ) ابن جنيد گويد : « از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود : حريم چاهى كه براى كشاورزى از آن آب مىكشند ، شصت ذرع است . » 1729 - ( 7 ) على بن ابراهيم از پدرش با واسطه روايت مىكند كه معصوم عليه السلام فرمود : « حريم نهر ، كناره‌هاى آن و اطرافش است . » ارجاعات گذشت : در روايت چهارم از باب پيشين فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « فاصلهء ميان دو چاه در زمين سخت ، پانصد ذرع و در زمين سست ، هزار ذرع است . » ساير روايات باب ، كه مناسب با اين مقام است را بنگر .