1710 - ( 9 ) محمد بن ( احمد بن ) عبدالله گويد : « از امام رضا عليه السلام سؤال كردم : شخصى مزرعه‌اى دارد و محدودهء آن به بيست ميل يا كمتر يا بيشتر مىرسد . شخصى نزد او مىآيد و به وى مىگويد : بخشى از علفزارهاى مزرعه‌ات را به من واگذار كن و در مقابل آن فلان مقدار درهم به تو مىدهم . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه مزرعه متعلق به اوست ، اشكال ندارد . » 1711 - ( 10 ) اسماعيل بن فضل گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : آب سرزمينى در سطح زمين است . شخصى آن را كانال كشى و جدول‌بندى مىكند ، از اين رو آن آب متعلق به اوست و با آن هر چه بخواهد مىتواند بكارد ولى او با آن آب علف‌ها را آبيارى مىكند . آيا مىتواند آن علفزار را بفروشد ؟ امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه آب متعلق به اوست و هر چه بخواهد ، مىتواند با آن بكارد و علفزار را به هر چه دوست دارد ، مىفروشد . و از فروختن ساقه‌هاى باقيماندهء گندم و جو پس از درو سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : حلال است . اگر بخواهد ، مىتواند آنها را بفروشد . » 1712 - ( 11 ) موسى بن ابراهيم گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام دربارهء فروختن علفزار و چراگاه سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله منطقهء نقيع را براى استفادهء اسب‌هاى مسلمانان حمايت كرد . » ارجاعات گذشت : در روايات باب هفتم و هشتم از باب‌هاى خريد و فروش و باب پنجم از باب‌هاى بدهى ، مناسب با اين بحث هست .