السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

1015

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

باب 21 حكم اختلاف صاحب زمين و كشاورز در مزارعه بودن زمين 1679 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « شخصى زمين ديگرى را كشت مىكند و مىگويد : صاحب زمين بر اساس قرار داد مزارعه به فلان مقدار به من اجازه داد و صاحب زمين منكر اجازه دادن به اوست . امام عليه السلام فرمود : [ پيش از كشت ] سخن مالك زمين همراه با سوگندش پذيرفته است مگر آن‌كه صاحب زمين پس از كشت آگاه شود و بيّنه بر اين مطلب گواهى دهد . در اين صورت ادعاى كشاورز همراه با سوگندش دربارهء مزارعه پذيرفته است . مگر آن‌كه ادعاى كشاورز متناقض باشد كه در اين صورت بايد اجرت المثل زمين را بپردازد و زراعتش كَنده نمىشود . » باب 22 نكوهش كشاورزان ارجاعات گذشت : در روايت چهاردهم از باب يكم از باب‌هاى مستحبات تاجر فرمودهء پيامبر صلى الله عليه و آله كه : « همانا بدترينِ اين امت ، بازرگانان و كشاورزان هستند مگر كسانى كه به شدت بر دين خود ملتزم باشند . » و در روايت پانزدهم فرمودهء پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كه : « بدترين مردم كشاورزان و بازرگانان هستند ، مگر كسانى از آنان كه به شدت بر دين‌شان ملتزم باشند . »