2 - انساب بنى نصر بن قعين ؛ 3 - كتاب الجمعه و ماورد فيه من الاعمال و . . . 27 - شيخ طوسى ( 385 - 460 ق ) ابوجعفر محمد بن حسن طوسى ، معروف به « شيخ الطايفه » . فقيه ، اصولى ، محدث ، مفسر ، متكلم و عالم الرجال بسيار درخشان بزرگ جهان اسلام به ويژه تشيع . وى در خراسان زاده شد . خاندان شيخ تا چند نسل همه از علما و فقها بوده‌اند . در 23 سالگى به بغداد كوچ كرد و تا پايان عمر در عراق ماند و پس از استادش سيد مرتضى علم الهدى ، رياست علمى و فتوايى شيعه به او منتقل شد . شيخ بزرگوار مدت پنج سال نزد استاد نحرير شيخ مفيد درس آموخت و شاگردى كرد و چند سالى هم در نزد سيد مرتضى . به علت آشوب و هرج و مرج آن روزگار بغداد ، وى از آنجا كوچيد و به نجف اشرف رهسپار شد و در آنجا جاى گرفت و خود حسن اتفاقى شد تا در آنجا حوزهء علميهء نجف را بنيان گزارد . پس از درگذشت سيد مرتضى علم الهدى ، رهبرى و پرچمدارى شيعه به وى رسيد و آن‌چنان آوازهء علم ، ورع و زهد و تقواى وى در دور و نزديك پيچيده شده بود كه القائم بامرالله خليفهء عباسى با همكارى آل بويه از وى براى تدريس كلام در مركز خلافت دعوت كردند كه با فروپاشى آل بويه ، وى از آنجا به نجف اشرف عزيمت كرد و تا پايان عمر خود در همانجا بود و در همان خاك پاك ، خاك شد . تأليفات وى : 1 - الاستبصار ( سومين كتاب از كتاب‌هاى اربعهء شيعه ) ؛ 2 - تهذيب الاحكام ( چهارمين كتاب از كتاب‌هاى اربعهء شيعه ) ؛ 3 - النهايه ؛ 4 - المبسوط ؛ 5 - الخلاف ؛ 6 - التبيان و . . .