11 - عبداللَّه بن جعفر حميرى ( 320 - ؟ ) ابوالعباس عبداللَّه بن جعفر بن حسين بن مالك بن جامع حميرى قمى . راوى و فقيه برجستهء شيعه در قرن چهارم هجرى . وى با امام هادى و حسن عسكرى عليهما السلام نامه‌نگارى داشت و پس از ايشان از طريق محمد بن عثمان عمرى با امام عصر عليه السلام مرتبط بود . تأليفات وى : 1 - قرب الاسناد ؛ 2 - العظمه و التوحيد ؛ 3 - الامامه ؛ 4 - الاستطاعه و المعرفه ؛ 5 - الطب ؛ 6 - الرسائل ؛ 7 - فضل العرب ؛ 8 - مسائل عن محمد بن عثمان العمرى و التوقيعات ؛ 9 - كتاب الدلائل ؛ 10 - الغيبه و الحيره . 12 - محمد بن مسعود عياشى ( ؟ - ح 320 ق ) ابونصر محمد بن مسعود بن محمد بن عياشى سلَمى سمرقندى كوفى ، معروف به عياشى . از بزرگان فقهاى شيعهء اماميه و نظريه پردازان انديشور اسلامى . يگانهء روزگار خود در علوم گوناگون ، فاضل ، مفسر ، محدث و اديب بود . وى در 260 ق به عراق وارد شد و در آغاز از اهل سنت بود اما با مطالعهء دقيق بر فقه جعفرى به تشيع روى آورد و از سرآمدان روزگار خود شد و تمام دارايى خود را صرف و وقف تشيع كرد . عياشى همدورهء شيخ كلينى بود . بيش از 200 جلد كتاب از وى به يادگار مانده است . در طب ، نجوم ، قيافه‌شناسى و . . . دست داشت و كتاب نگاشت . كشىّ از شاگردان وى بود .