بىترديد فهم مذاق شرع از ديدگاه اهل بيت عليهم السلام كه با برآيند روايات وارده و سنجش آن با آيات شريفهء قرآنى حاصل مىشود ، بدون سندشناسى روايات و ناقلان اخبار ممكن و ميسور نيست و اين مهم در درس‌هاى تخصصى اجتهاد و آموزش‌هاى عالى فقه مراجع تقليد ، تامين خواهد شد . اما قدم اول ، فهم كلى روايات و آشنايى با منابع فقه شيعه است كه اميد است ترجمهء جامع احاديث شيعه ، قدمى هر چند كوچك در اين حركت بزرگ دينى باشد . در منبع‌شناسى جامع احاديث شيعه ، كتاب‌هاى حديث از قرن دوم هجرى كه به طور مستقيم و غيرمستقيم مكتوب و مضبوط تاكنون باقيمانده است ، مورد بررسى قرار گرفته و به ترتيب ، براساس قرن‌هاى متوالى به نام مؤلفين و خوشه‌چينان علوم اهل بيت عليهم السلام تنظيم شده و شرح مختصرى از حيات درخشان آن فرزانگان به رشتهء تحرير درآمده است و سرانجام ، برخى از آثار علمى آن عزيزان به ويژه آن دسته كه در منابع جامع احاديث شيعه قرار گرفته ، معرفى شده است . راويان منابع جامع احاديث شيعه قرن دوم 1 - ابان بن تَغلِب ( ؟ - 141 ق ) ابو سعيد / ابوسعد بن رُباح بَكرى جُريرى كِندى رَبعى كوفى . اديب ، لغوى ، نحوى ، فقيه ، قارى ، محدث و مفسر بنام اماميه . از زادگاه و زادروز وى اطلاعى در دست نيست . برخى وى را با كنيهء ابن سعيد و ابو اميمه نيز ياد كردند . نسبت « جريرى » به سبب آن است كه وى مولاى بنى جرير بن عباده بود و نسبت وى به « بكر » به خاطر بكر بن وائل نياى بزرگ اين خاندان است . وى از امامان همام ، حضرت سجاد ، باقر و صادق عليهم السلام روايت كرده است . گويند 30000 حديث از امام صادق عليه السلام از برداشت . امام باقر عليه السلام فرمود : « در مسجد مدينه بنشين و مردم را فتوا ده كه من دوست مىدارم در ميان شيعيانم چون تويى را ببينم » . استادانى كه وى نزد ايشان شاگردى كرد و بسيار آموخت ، امامان حضرت سجاد ، باقر