استجلو است و در سنهء يك هزار و دو صد و هفده هجرى ( 1217 ) در نجف اشرف به رحمت ايزدى پيوست . و دو پسر و دو دختر از او مخلّف شدند : - پسرها يكى عالىجناب فضايل مآب ، عالم محقّق و فاضل مدقق جامع فضايل صورى و معنوى ، اخوى مقامى آقا محمّد تقى است . - و ديگرى عالىجناب فضيلت مآب ، علّامى آقا محمّد حسين . - و صبيه كبرى در حباله‌ى نكاح من است . - و صغرى با عالىجناب مقدس القاب علّامى آخوند ملا محمّد على خراسانى ، خلف عالىجناب ملا محمّد شفيع طهرانى الاصل مشهدى المسكن منسوب است . و خاله‌ى ماجده تا به حال در حيات و در نجف اشرف مجاور است . » « 1 » و با توجّه به اين كه آقا احمد كرمانشاهى كتابش را در سفر طولانى به هند - كه از سال 1220 ه‍ . ق آغاز و در 1225 پايان يافت - نگاشته است ، معلوم مىگردد كه بعد از سال 1220 ه‍ . ق مادر آقا شيخ محمّد تقى صاحب الهداية و مؤلف اين كتاب كه خاله‌ى آقا احمد كرمانشاهى و مادر زن او نيز هست زنده و در نجف اشرف ساكن بوده است . و همچنين در شرح وقايع سال 1210 ه‍ . ق ورودش به نجف اشرف را چنين توضيح مىدهد : « بعد از دو روز در ماه مبارك رمضان مطابق عدد جمل لفظ غرى وارد آن بلده طيّبه شده و در خانه‌ى عالىشأن معلى مكان خير الحاج مرحوم حاجى محمّد رحيم بيك سابق الذكر ، شوهر خاله‌ى ماجده منزل كرديم و به زيارت عتبهء عاليه كه نهايت آمالم بود ، رسيدم . عجب اساس و دستگاهى

--> ( 1 ) - مرآت الاحوال ، ج 1 ، ص 114 و 115 .