قصد ، و شعور باشند . پنجم : اينكه بايع و مشترى مالك باشند ، يا وكيل ، يا ولىّ ، يا وصىّ باشند ، مگر بيع فضولى كه محتاج به اجازه مىباشد . ششم : آنكه مبيع و ثمن معلوم باشند ، غير از صلح به وزن ، وكيل ، و ذرع ، و عدد كه رفع جهالت كند . هفتم : آنكه جنس ثمن و مثمن معيّن باشند . هشتم : آنكه آنچه به آنها منتقل مىشود ، مالك ثمن و مثمن قدرت بر تسليم و تسلّم آنها داشته باشند . [ 88 ] - و اما بدان كه ( و اما ربا - خ ل ) حرام است ربا : مروى است كه يك درهم ربا ، اعظم است از هفتاد زنا با محرم خود ؛ چون مادر و خواهر ( خود ) و عمه و خاله در اندرون كعبه . و ربا عبارت است از زيادتى گرفتن معاوضه يك جنس كه بنايش به وزن ، وكيل بوده - در زمان صاحب شريعت - هر چند در زمان مبايعه ، چنين نباشد ، اما جو و گندم يك جنس مىباشند . [ 89 ] - و توبهء تنها كفايت نمىكند برائت ذمّه را ، مگر