اين است كه نيّت كند ، و تكبير بگويد ، و حمد و سوره بخواند ، و به ركوع رود ، و بعد از ذكر ركوع راست شود ، و باز حمد و سوره بخواند ، و قنوت - مستحبّا - بخواند ، و به ركوع رود ، و بعد از ذكر ركوع ، راست شود ، و باز حمد و سوره بخواند ، و به ركوع رود ، چون راست شود ، باز حمد و سوره بخواند ( با قنوت ( 1 ) - خ ل ) و به ركوع رود ، چون راست شود باز حمد و سوره بخواند ، و به ركوع رود ، بعد از راست شدن پنجم ، « سمع اللّه لمن حمده ، الله اكبر » مستحب است . پس ( برود به ) سجده رود ، و بعد از دو سجده راست شود

--> ملازمه‌اى با نبودن آيه ندارد ، و در عين اينكه اولين آيه است ، پايان سورهء قبل هم از آن استفاده مىشود . علاوه بر آن در نقلى كه در كتاب « مسلم » معروف به « صحيح مسلم » هست ، آمده است : « بسم الله الرحمن الرحيم » « انا اعطيناك الكوثر » . . . الخ ، و اين نقل صراحت دارد در اينكه « بسمله » يكى از آيات سورهء كوثر است ، و از اينجا به ساير سوره‌ها هم استنباط مىشود ، كه ملاك و مناط يكى است ، همانطور كه در مورد سورهء حمد و فاتحه گفته شده ، و در بين اهل تسنّن هم قائل دارد . ( تحقيق و دقت شود ) . 1 - يعنى مستحبّا .