خواهد نمود عجّل الله فرجه . [ معاد ] معاد : يعنى خداوند عالم زنده مىگرداند بندگان را بعد از ميراندن در قبر در بدن اصلى ، از براى سؤال و ساير احوال در عالم ، و عالم برزخ و در بدن مثالى از براى غير نبىّ و وصىّ ، از براى جزاء دادن نسبت به اعمال . اعمال ديگر در روز قيامت كبرى و محشر ، در بدن اصلى و عنصرى ، از براى حساب و عقاب ، بعد از ميزان ، و نيكوكاران و ماعداى ايشان كه از گناهان ايشان عفو شده باشد به شفاعت ، و مثل آن چون حساب مفوّضه با ايشان كه باعث عفو از گناهان است ، از پل صراط ؛ كه جسرى است بر روى جهنّم ، و از مو باريك‌تر ، و از شمشير برّنده‌تر است مىگذراند ، و به اعراف يا بهشت مىبرد ، و بدكاران - كه كافرند و يا مانند ايشان - به دوزخ مىبرند ، و بعضى از ايشان را كه كافر نيستند - چون اثنى عشرى ، بعد از پاك شدن از گناهان ، يا عفو از آن - به شفاعت پيغمبر يا امام ، يا يكى از خاصّان مؤمنان ، از جهنّم بيرون مىآورد ، و به اعراف يا بهشت مىبرد . « نجّنا اللّه من عذاب القبر و البرزخ و المحشر و النّار بمحمد و آله »