هر مسكينى يكروز روزه بدارد پس اگر نتواند سه روز روزه بدارد و بروباه يا خرگوش يكگوسفند است و بشكستن تخم شتر مرغ اگر چه خود در انجا جنبش نموده از براى هر يك يك شتر جوان ماده و الّا رها كند از براى هر يك شتر نر را بر ماده نتاج ان هدى باشد و اگر نتواند از هر تخمى يك گوسفند بدهد پس اگر نتواند ده مسكين را طعام بدهد پس اگر نتواند سه روز روزه بدارد و بشكستن تخم صفر و درّاج و قطا و كبك از براى هر يك يك گوسفندى كه تواند ابستن شدن اگر جوجه جنبيده باشد و الّا گوسفند نر را بر ماده رها كند بعدد تخم و نتيجه هدى باشد پس اگر نتواند ده مسكين را طعام بدهد و اگر نتواند سه روز روزه بدارد و بكبوتر از براى هر يك يك گوسفند بر محرم در بيرون حرم و يكدرهم نقره بر غير محرم در حرم و هر دو بر محرم در حرم و بهر جوجهء كبوتر برّهء بر محرم در بيرون حرم و نيم درهم بر غير محرم در حرم و هر دو بر محرم در حرم و بشكستن هر تخم كبوترى كه جنبش كرده باشد برّهء و پيش از جنبش درهمى بر محرم در بيرون حرم و يكدانك و نيمدرهمى بر غير محرم در حرم و هر دو بر محرم در حرم و واجب است بخرد ببهاى كبوترى حرم دانه از براى كبوتران و بصفر يعنى قطا و كبك و درّاج برّهء كه از شير باز ايستاده باشد و خارپشت و سوسمار و موش دشتى بزغاله و بگنجشك و چكاوك و صعوه مدّى از طعام و بكشتن ملخ و شپش يا انكه از بدن خود بيندازد و كشتن زنبور يك كف از طعام و بكشتن چيزى كه انرا كفارت تعيّن نشده قيمت ان كفاره است و حلال است صيد بحر و انحيوانيست كه تخم و جوجه مىكند در دريا و خوردن ان و در مرغ وحشى و گاو و گوسفنديكه وحشى شده باشد هيچ كفاره نيست و همچنين در كشتن سباع و جائز است كشتن افعى و موش و عقرب و كيك و راندن قمرى و دباسى از مكه نه كشتن و خوردن و اگر صيد را بكشد و بخورد كفارهء كشتن بدهد و قيمت انچه خورده است و در شكستن شاخهاى اهو نصف قيمت اهوست و در كور كردن هر دو چشم او و شكستن دست و پاى او تمام قيمت است و چون دو كس بشركت صيد نمايند بر هر يك كفارهء عليحده باشد و چون كسى احرام گيرد هر صيديكه ملك او باشد از ملكيّت او بيرون ميرود پس اگر رها نكند ضامن باشد و اگر محرم او را نگاه دارد و ديگرى او را بكشد بر هر يك كفارهء باشد و اگر برماند كبوتران حرم را برو گوسفندى باشد پس اگر باز نگردند از براى هر يكى گوسفندى باشد و اگر جماعتى اتش افروزند و مرغى در ان افتد بر هر يك كفاره تمام باشد اگر قصد ان كرده باشند و الّا بر همه يك كفارت باشد و بر غير محرم در حرم قيمت صيد است و بر محرم در بيرون حرم كفارت و هر دو است بر محرم در حرم و جائز است مضطر را خوردن صيد ليكن كفاره بدهد و اگر صيدى باشد و مردهء و تواند كفاره دادن صيد را بخورد و اگر نتواند مرده را بخورد و كفارهء كه لازم است بر كسى كه احرام به حج بسته در منى بكشد و كسى كه احرام بعمره گرفته در مكه و اگر بيرون كند صيدى را از حرم واجب است كه باز پس اورد پس اگر تلف شود ضامن باشد فصل دوّم در باقى كفارات اوّل هر كه جماع كند زن يا كنيزك خود را عمدا دانسته كه حرامست پيش از مشعر و احرام به حج يا عمره گرفته باشد حج او فاسد شود لازم باشد بر او تمام كردن حج و كشتن شترى و حج قضا كردن در سال اينده و اگر چه حج يا عمرهء سنّت باشد و همچنين واجب باشد كه در انموضع كه با يكديگر نزديكى نموده‌اند هر دو با هم بيديگرى بانجا نرسند تا كه از قضا فارغشوند در سال اينده و اگر زن همچنين محرمه باشد و اطاعت مرد نمايد برو نيز لازم شود انچه گذشت و اگر مرد او را اكراه نمايد حج زن صحيح باشد و