پايهء « عدل » استوار است ، « بالعدل قامت السّموات و الأرض » امّا « و لا يجرمنّكم » ؛ يعنى : بغض و عداوت گروهى شما را وادار به ترك عدل در بين آنان ننمايد و آن عبارت است از منفعل نشدن و ترك نكردن عدل در ميان آنها مىباشد كه لازمهء عدل است ، لكن از آنجا كه دلالت مطابقى قوىتر از دلالت التزامى است ، دوباره دستور به « عدل » مىدهد و مىفرمايد « اعدلوا » و « هو » يعنى عدل « اقرب للتّقوى » اى اليهام لام در للتقوى به معناى اين است كه در آن كمال تجليل از عدل شده است از جهت اينكه عدل را از همه چيز به وصول به مفهوم تقوى نزديك‌تر قرار داده شده است و در آيهء شريفه تأكيدى بر اقامهء شهادت و گواهى دادن آمده است تا مصالح بندگان خدا رعايت شود ، آن‌چنان كه ولى اللّه أعظم امام امير المؤمنين ( عليه السّلام ) فرموده است : « خداوند متعال شهادت‌ها و گواهىها را جهت كمك ، به انكارها قرار داده است » . حسن ختام با خطبهء امام على ( ع ) : در شرح ابن ابى الحديد ، مطلبى آمده است كه ما سخن خود را به جهت حسن ختام با ذكر نامى از آن به پايان مىرسانيم . « 1 » حضرت على ( ع ) در آن خطبه مىفرمايد : « خداوند ايمان را براى پالايش و پاكيزگى دل و جان از شهرت ، و نماز را جهت نزاهت و دورى از كبر و خيره‌سرى ، زكات را سبب و سرچشمهء رزق و روزى و براى تعيين ميزان اخلاص و صداقت بندگان ، و حجّ را جهت تقويت و نيروبخشى دين ، جهاد و جنگ‌هاى مقدّس را براى عزّت و غلبهء اسلام ، و امر به معروف و خوبىها را به جهت اصلاح توده مردم ، و نهى از منكر و زشتىها را براى جلوگيرى از سفيهان ، و صلهء رحم و ارتباط با أقارب و خويشاوندان را جهت رشد و افزايش جمعيّت ، قصاص و تلافى را براى حفظ عدم و پايمال شدن خون‌ها ، و اقامهء حدود را جهت جلال و بزرگى شأن محرّمات و چيزهاى واجب الرعايهء ، ترك خمر و باده‌گسارى را جهت مصونيّت و استحكام عقل و خرد ، پرهيز از سرقت و دزدى را جهت ضرورت عفاف و پاك‌دستى ، ترك زنا و بىعفّتى را جهت محكم‌سازى ريشه‌ها و نسب‌ها ، ترك لواط و هم‌جنس بازى را براى فراوانى نسل‌ها و وفور ذريّه‌ها ، شهادت و گواهى را جهت كمك به انكارها ، و ترك دروغ را جهت اكرام و احترام به صدق و راستى و درستىها ،

--> ( 1 ) . شرح ابن ابى الحديد ، ج 19 ، ص 86 تا 90