كرتين » « 2 » يعنى : « يك بار پس از بار اول » و « لبّيك » و « سعديك » نيز مثل همين است . و به همين دليل گفته‌اند كه : جمع بين دو طلاق ، يا سه طلاق ، بدعت مىباشد . اصحاب ما علاوه بر اخبارى كه از اهل بيت عصمت ( عليهم السّلام ) رسيده است ، به حديثى كه « ابن عمر » از پيامبر نقل كرده است ، احتجاج نموده‌اند . « ابن عمر » نقل كرده است كه : رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : « سنّت اين است كه با طهر روبرو شوى ( زمان طهر فرا رسد ) و همسرت را در هر طهرى ، يك بار طلاق دهى » . « 3 » همچنين استدلال كرده‌اند به اين آيه ، يعنى : « الطَّلاقُ مَرَّتانِ » ؛ به اين صورت كه آيه إخبار نيست و الّا كذب لازم مىآيد ، بلكه معناى آن « امر » است ؛ يعنى : طلاق بايد دو مرتبه باشد . همانند اين آيه ، آيهء ديگرى است ، به اين عبارت كه : « وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً » « 4 » ؛ يعنى : « بايد او را امان دهيد » . سپس اصحاب ما بعد از حكم كردن به اينكه سه طلاق يا دو طلاق اگر به يك باره انجام گيرند ، حرام و بدعت است ، اختلاف كرده‌اند در اينكه آيا با « إنشاء طلاق ، يك بار طلاق انجام مىگيرد يعنى ) « انت طالق » اثر كرده و ضميمه و تفسير لغو مىگردد ، يا اصلا چيزى واقع نمىشود . جماعتى قائل به قول اوّل شده‌اند كه حقّ نيز همين است . « 1 » به اين خاطر كه : قصد كل ، قصد تمام اجزاى آن مىباشد . در نتيجه يك طلاق ، قصد شده و از اهلش و در محلّ خود صادر گشته است ، بنابراين واقع مىشود كه اين مطلوب است . دليل ديگر اينكه : وقتى صيغهء طلاق از زوج صادر مىشود . پيوست موجب بطلان آن نمىگردد ، بلكه آن را تأييد مىكند ، يا اينكه لغو مىباشد . رواياتى از اهل بيت ( عليهم السّلام ) نيز در اين مورد وارد شده است . مثلا در صحيحهء جميل بن درّاج از امام باقر يا امام صادق ( عليهما السّلام ) آمده است : كه سئوال شد كسى كه در حال طهر در مجلس واحد ، سه بار طلاق داد . حضرت فرمود : آن يك بار محسوب مىشود .

--> ( 1 ) . رجوع شود به كتاب وافى ، جلد 12 ، ص 159 ، حديث اوّل و دوّم . اخبار ديگرى نيز در آنجا و وسائل الشيعه و كتب ديگر حديثى وجود دارد . ( 2 ) . سورهء مباركهء ملك ، آيهء 5 ( 3 ) . غوالى اللئالى ، ج 2 ، ص 143 ، حديث 402 . ( 4 ) . سورهء مباركهء آل عمران ، آيهء 197 .