اصدقاء و دوستان همديگر نيستيد » . « 4 » و باز از آن حضرت روايت شده است : « آيا يكى از شماها دست خود را به جيب دوست يا كيسهء او وارد مىكند و از آن برمىدارد ؟ » گفتند : نه ، حضرت فرمود : « پس شما أصدقاء و دوستان مهربان همديگر ، نيستيد » . « 1 » و اصل آن است كه وقتى صداقت بين دو نفر محكم و مؤكّد گرديد ، « علم به رضاى فرد » حاصل مىگردد . پس همان علم ، قائم مقام إذن مىگردد . از ابن عبّاس روايت شده است : صداقت و دوستى قوىتر و نيرومندتر از نسب مىباشد ، چون اهل آتش را با پدران و مادران خود استغاثه نمىكنند ، بلكه به دوستان خود استغاثه مىنمايند و مىگويند : « فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ » « 2 » « ما را شفاعتگران و دوست مهربان نبود » 5 - اعراب به زحمت مىتوانستند به تنهايى غذا بخورند و گاهى فردى از صبح تا ظهر به انتظار مىنشست تا همدم و انيسى پيدا نمايد . وقتى مأيوس مىگرديد ، به ناچار غذايش را تنها مىخورد . پس آيه نازل شد كه : ايرادى بر شما نيست كه به صورت دسته‌جمعى غذا بخوريد يا پراكنده و مشتّت » . از عكرمه نقل شده است : اين آيه در مورد جمعى از انصار نازل گرديد ، هنگامى كه مهمانى بر آنان نازل مىگشت ، جز با مهمان ، غذا نمىخوردند . پس اين آيه به عنوان رخصت و اجازهء تك‌نفرى نازل شد . 6 - « فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً » : گفته شده است مقصود از آن « خانه‌هاى ياد شده » مىباشد و برخى گفته‌اند : مقصود از آن « مساجد » مىباشند ، ولى حمل به « عموم » اعمّ از خانه و مسجد بهتر است و از امام صادق ( عليه السّلام ) روايت شده است . « آن عبارت از سلام كردن مرد بر اهل بيت خود مىباشد وقتى وارد خانه مىگردد . سلام به هنگام ورود : بعد از اهل خانه جواب سلام را برمىگردانند ( پس عبارت از سلام نمودن شما بر خويشتن مىباشد ) « 3 » از حسن نقل است كه مقصود . سلام كردن برخى از شما بر برخى ديگر مىباشد كه : « تحيّة من عند اللّه » ؛ « اين سلام نمودن نوعى تحيّت از جانب

--> ( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 6 ، ص ، 299 ( 2 ) . سورهء شعراء آيهء ، 101 ( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 455 ، كد 10700 . ( 4 ) . كافى شريف ، ج 6 ، ص 277 ، شمارهء 211619 .