همچنين ، اين فقها در كنيزان حضرت نيز قائل به اين وجوه مىباشند . امّا عموم آيهء تمام اين احتمالات را دفع مىكند . * * * [ 329 ] آيهء چهارم : « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ أَزْواجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَ بَناتِ عَمِّكَ وَ بَناتِ عَمَّاتِكَ وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَها خالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ » ؛ « 1 » « اى پيامبر ! ما همسران تو را كه مهرشان را پرداخته‌اى ، براى تو حلال كرديم ، و همچنين كنيزانى كه از طريق غنائمى كه خدا به تو بخشيده است ، مالك شده‌اى و دختران عموى تو و دختران عمّه‌ها و دختران دايى تو و دختران خاله‌ها ، كه با تو مهاجرت كردند و هرگاه زن با ايمانى خود را به پيامبر بخشد ( و مهرى براى خود نخواهد ) ، چنان‌چه پيامبر بخواهد ، مىتواند او را به همسرى برگزيند ، امّا چنين ازدواجى تنها براى تو مجاز است ، نه براى ديگر مؤمنان » . ازدواج از طريق هبه : اين آيه نيز مشتمل بر ذكر يكى از احكام ويژه به پيامبر اسلام است كه آن حكم « جواز وطى » به سبب هبه مىباشد و دليل اختصاص اين حكم به پيامبر نيز « خالصة لك من دون المؤمنين » است . امّا در اينكه آيا اين حكم به مرحلهء عمل نيز رسيده است ( و پيامبر از اين امتياز خود استفاده كرده است ) يا خير ؟ اقوال مختلف است . ابن عبّاس گفته است : كسى به سبب « هبه » همسر حضرت رسول اكرم ( ص ) نشده است . امّا غير از او همه قائلند كه اين حكم به مرحلهء وقوع نيز رسيده است و چهار نفر را نيز نام برده‌اند : « ميمونه دختر حارث » ، « زينب دختر حزام » معروف به امّ المساكين انصارى » و « خولهء دختر حكيم » . « امّ شريك دختر باير » نقل شده است وقتى كه خوله خود را به پيامبر هبه كرد ، عايشه گفت : زنان را چه شده است كه خود را بدون مهريّه مىبخشند ؟ كه آيهء فوق نازل شد . سپس عايشه گفت : خداوند را نمىبينم مگر اينكه براى شهوت تو تلاش مىكند . پيامبر ( ص ) فرمود :

--> ( 1 ) . سورهء مباركهء احزاب ، آيهء 50 .