چون اجتماع نسبى در بين آنها وجود ندارد ، به اجتماع سببى نكاحى فرا خوانده شده‌اند و اگر اقارب نسبى به اجتماع دعوت مىشدند ، لغو بود و فايده‌اى نداشت و نيز در اين صورت اجانب از اين اجتماع ، محروم مىشدند و در نتيجه اجتماعى كه مطلوب خداوند بود ، به دست نمىآمد . و به همين دليل ، چون اجتماع نسبى در افرادى مثل دختران عمّه و دختران خاله و نيز دختران عمو و دايى ضعيف است ، اين ضعف با « اذن در نكاح با آنان » جبران شده است . همچنين رضاع ( شير خوردن ) چون موجب انفعال مزاج از شير مادر شيرده است از اين‌رو پيامبر خدا فرموده است : « شير خوردن » طبع انسانى را تغيير مىدهد . « 1 » به همين دليل اين نيز نوعى اجتماعى محسوب مىشود ، اجتماعى كه مثل اجتماع نسبى است . بنابراين حكم آن نيز در تحريم نكاح مثل حكم اجتماع نسبى خواهد بود . و چون طبيعت بشرى از شريك داشتن در خوبىها ناخشنود است و دوست دارد كه تمام خوبىها را به تنهايى داشته باشد ، مشاركت موجب كينه‌اى مىشود كه با محبّت منافات دارد و به همين دليل جمع بين دو خواهر در ازدواج حرام شده است تا بين آنها كينه‌اى به وجود نيايد و مانع عيش و خوشى مرد نگردد . * * * [ 301 ] آيهء سوّم : « وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ » « 2 » « و زنان شوهردار بر شما حرام است ، مگر آنها كه ( از راه اسارت ) مالك شده‌ايد . اينها احكامى است كه خداوند بر شما مقرّر داشته است » . « ألمحصنات » مرفوع است ، بنابر اينكه عطف بر « أمّهاتكم » باشد ؛ يعنى : « زنان شوهردار تا زمانى كه در نكاح شوهرانشان مىباشند » بر غير شوهرانشان حرام مىباشند و همچنين زنانى كه در حكم نكاح مىباشند ، مثل زنانى كه در عدّه مىباشند ، هستند » . « محصنات » چنان كه گفتيم هم با فتح « صاد » قرائت شده است و هم با كسر « صاد » كه در اين صورت « اسم فاعل » مىباشد ، چون اين زنان با ازدواج با شوهر خود ، عورات خودشان را عفيف نموده‌اند .

--> ( 1 ) . الجامع الصغير ، جلال الدين سيوطى ، ج 20 ، ص 24 . در وسائل الشيعه ، نيز باب 80 از ابواب احكام اولاد ، ج 5 ، آمده است كه حضرت على ( عليه السّلام ) مىفرمود : در رضاع گزينش كنيد ( افراد خوب را برگزينيد ) چنان كه در ازدواج گزينش مىكنيد ، چون رضاع طبايع را تغيير مىدهد » . ( 2 ) . سورهء مباركهء نساء ، آيهء 24 .