المقداد السيوري (مترجم: بخشايشى)
654
كنز العرفان في فقه القرآن (فارسى)
جواب از وجهء دوّم : روايت ( منقول ) از على ( عليه السّلام ) باطل است ، چون ما يقينا مىدانيم كه اعتقاد خود آن حضرت و اولاد وى بر خلاف مفاد اين روايت است . بنابراين محال است از پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) چنين چيزى را نقل كند كه مخالف نظريّهاش باشد . به علاوه ، خبر ابن سبره دلالت دارد به اينكه : اذن پيامبر بر متعه در حجّة الوداع صورت گرفته است ، امّا خبر على ( ع ) متعلّق به روز خيبر است . حجّة الوداع نيز از خيبر متأخّرتر است . بنابراين اگر نهى منتسب به على ( عليه السّلام ) دلالت بر تحريم كند بايد جواز متعه دو مرتبه نسخ شده باشد ، در حالى كه هيچكس به اين مطلب ، قائل نشده است . همچنين خبر ابن سبره ، نهى موجود در روايت على ( عليه السّلام ) را از بين مىبرد ، پس احتجاج به آن ساقط مىشود . امّا خبر ابن سبره : اوّلا : سند آن ضعيف است ، ثانيا : الفاظ آن در ( نقلهاى مختلف ) متفاوت و مضطرب است . ثالثا : با اخبار اهل بيت ( عليهم السّلام ) از پيامبر اكرم ( ص ) كه دال بر جواز متعه باشند ، معارض مىباشد ، هست . ثالثا : خبر واحدى در مورد مسألهاى كه مورد ابتلاى عموم است ، نقل شده است ( و در چنين مواردى ، خبر واحد اعتبار ندارد ) . امّا قول عمر حجّت نيست ، چون رجوع به قول صحابى است كه معارض با قول ابن عبّاس ، ابن مسعود و ديگر اصحاب مىباشد . جواب از وجه سوّم : قبول نداريم كه در اين مسأله اجماع محقّق شده باشد ، با اينكه تمام شيعيان با آن مخالفند ، در حالى كه بين آنان ( شيعيان ) فضلا و بزرگان اهل بيت ( عليهم السّلام ) وجود دارند . * * * [ 297 ] آيهء هفتم : « وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ، مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ « 1 » » ؛ « و آنان كه توانايى ازدواج با زنان ( آزاد ) پاكدامن با ايمان را ندارند ، مىتوانند با زنان پاكدامن از بردگان با ايمانى كه در اختيار دارند ، ازدواج كنند و خدا به ايمان
--> ( 1 ) . سورهء مباركهء نساء ، آيهء 25 .