بر طرف نشود ، « كرّ » دومى را به آن اضافه كنند و اگر تغيير زائل شد پاك مىشود ، و الّا اضافه « كرّ » را ادامه بدهد تا دگرگونى بر طرف شود و اگر آب نجس بوسيله نجاست دگرگون نشده باشد ، اضافه يك « كرّ » آب كافى است ، و طاهر مىشود . افزودن كرّ بر آب نجس ، يا به اين است كه مثلا با تانكر آب يك « كرّ » آب را يك بار بر آب نجس مىريزند و يا به اين‌گونه است كه آب نجس را با آب كرّ متّصل سازند و يا به وسيله ريزش باران مقدار كرّ ، بر آب نجس اضافه شود ، شافعى گفته است از آب نجس با پنج عامل نجاست زائل مىگردد ؛ اوّل : ورود آب طاهر به اندازه‌اى كه دگرگونى آن ، بر طرف شود و اندازه‌اش را معين نكرده است . دوّم : دگرگونى آب نجس ، خود به خود بر طرف شود . سوّم : از زير آب نجس آبى به جوشش در آيد تا دگرگونى آن ، بر طرف شود . چهارم : بر آب نجس به اندازه‌اى باران ببارد ، كه دگرگونىاش زائل شود . پنجم : كه بعضى از اصحاب شافعى آن را يادآور شده‌اند ، آن است كه خاكى بر آب نجس بريزند و باعث زائل شدن دگرگونى آن شوند . همهء اين امور زروگوئيهايى است كه دليل ندارد و بايد از آن دورى جست . [ 7 ] هفتمين آيه : آيهء هفتم : « وَ يُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهِّرَكُمْ بِهِ ، وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ » « 1 » ؛ « آبى كه از آسمان براى شما فرومىفرستد تا با آن شما را پاك و پليدى شيطان را از شما دور سازد » . در اينجا دو مسئلهء قابل توجّه وجود دارد : 1 - مسئلهء اوّل آن است كه غير از آب ، مايعات ديگر ، نه پاك كننده از حدث ( بول و . . . ) و نه پاك كننده از خبث مىباشند . امّا در مورد حدث ، اجماع ثابت است ؛ مگر ابى حنيفه كه وضو ساختن با آب كشمكش پخته در صورت نبود آب و در حال سفر ، را جائز مىداند و امّا در مورد خبث ( نجاست ) پس اكثر علماى شيعه برآنند كه با مايعات غير از آب نمىتوان ، رفع نجاست نمود و شافعى به همين قول قائل مىباشد و ابو حنيفه گفته است هر مايعى كه زائل‌كنندهء عين نجاست است ، جائز است با آن إزاله نجاست نمود . دليل ما شيعيان ، صريح آيه مباركه است كه به جهت مطهّر بودن آب ، بر ما منّت گذارده است و معلوم است كه غير از آب ، مايعات ديگر مطهّر و

--> ( 1 ) . سوره انفال ، آيه 11 .