اعضاى اين مجلس داده مىشد ؛ لهذا غير از ابناى قصىّ بن كلاب كسانى كه از رجال قبايل سنين عمر آنها به عقد رابعه نرسيده بود يعنى به چهل سال و اصل نگشته بود نمىتوانستند در دار النّدوه اجتماع كنند و رياست هيئت مذكوره را يكى از متنفّذين جماعت بنو اسد بن عبد العزّى بن قصىّ بن كلاب در عهده داشته و مقدارى هم اعضاى غير محدود آن مجلس را به راه مىبردند . زمانى كه رياست هيئت دار النّدوه در عهدهء يزيد بن زمعة بن الاسود بن المطّلب بن الاسد بن عبد العزّى بود حضرت فخر كاينات - عليه اكمل التحيّات - به اجراآت شرعيّه شروع فرمودند . سفارت مأموريتى بود كه براى اصلاح ذات البين قرار داده شده بود . اگر يك قبيله با قبيلهء ديگر مجادله مىنمود و يا شخصى با شخص ديگر مناقشه و مشاجره مىكرد ، كسى را كه وظيفهء سفارت را در عهده داشت براى فصل دعوا حكم قرار مىدادند و هر حكمى كه او مىكرد در هرحال مقبول بوده و قطع مخاصمه و نزاع مىشد . زمانى كه منصب سفارت به خانوادهء بنو عدى بن كعب منحصر بوده و اين مأموريّت را عمر بن الخطاب بن نفيل بن عبد العزّى بن رباح بن عبد اللّه بن قرط بن رباح بن عدى بن كعب ايفا مىنمود ، حضرت حلّال مشكلات عالم - صلّى اللّه عليه و آله - در اثبات بعث و حلّ اشكال امور ابراز مآثر اعجاز قدسيّت فرمودند . نظارت عبارت از يك منصب بسيار بزرگ بود . اگر لازم مىآمد كه از محلّى به محلّ ديگر نقل اجمال و اثقال كنند ، مىبايست رخصت نامه‌اى به مهر و امضاى مأمور نظارت گرفته و حمل اثقال نمايند . زمانى كه حضرت فخر رسل به نظارت عوالم امكان مأمور شدند مأموريّت نظارت