بنا به قول ديگر هنگامى كه حضرت خليل از خانهء خود درآمدند براى نشان دادن موقع مباركهء كعبة اللّه با سكينهء سالف الذّكر يك طير سريع السّير و يك فرشته نيز معيّن فرموده شده بود ، در هنگام وصول به مكّهء مشرّفه سكينهء مزبوره در بالاى عرصهء بيت اللّه توقّف نموده و گفت : يا ابراهيم زمين كعبة اللّه كه به تأسيس و بناى او مأمور شدى محلّ مباركى است كه سايهء من او را احاطه نموده است و بدين طريق موقع مقدّسهء كعبة اللّه را تعيين و ارائه نمود . آن وقت در نزد حضرت ابراهيم هفت نفر ملائك معاونهء هم بودند . محلّى كه سكينه ارائه نمود به شكل مربّع متخالف الاضلاع بود . بعد زمان به يك گوشهء آن ركن شرقى يعنى حجر الاسود و به گوشهء ديگر ركن عراقى و به گوشه سيّم ركن شامى و به گوشه چهارم ركن يمانى نام دادند . اخطار براى اعلام و اشارت اينكه در قلب شريف هريك از انبياى عظام سه خاطره است ، يعنى در قلب مبارك هر پيغمبرى خاطره‌هاى الهى و ملكى و نفسانى بوده و خاطرهء ديگر راه ندارد وضعيّت حقيقهء بيت اللّه به سه گوشه خلق و ايجاد فرمود شده بود . بالاخره ارادهء الهيّه معلّق به آن گرديد كه ابنيهء بيت اللّه به اركان اربعه طرح و تأسيس شود كه اين هم اشارت به آن است كه در قلوب مؤمنين چهار خاطره موجود خواهد بود . طرف شرقى كعبة اللّه يعنى ميان ركن حجر الاسود و ركن عراقى قدرى به شمال مايل بوده : مقام ابراهيم ، بئر زمزم ، باب بنى شيبه در اين طرف بيت عزت واقع است . جهت شمال آن نيز يعنى ميان ركن عراقى و ركن شامى قدرى به غرب مايل است : حجر اسماعيل ، ميزاب طلا و مقام حنفى كه در محلّ دار النّدوه است به اين طرف بيت اعظم مىافتد . طرف غربى آن يعنى ميانهء ركن شامى و ركن يمانى قدرى به جنوب متمايل است : باب مسدود غربى ، باب عمره ، باب وداع ، باب ابراهيم در اين طرف بيت اللّه واقع است . جهت جنوب آن يعنى ميانهء ركن يمانى و ركن حجر الاسود قدرى به طرف شرق مايل