نشده بلكه ابن‌عدى آن را نقل كرده و سندش را به جهت وجود زكريابن يحيى در طريق آن تضعيف كرده و ابن جوزى آن را در « الموضوعات » كه مختص روايات جعلى است آورده . 2 - عملكرد او در مورد قرآن الف ) ابن تيميه آيات صفات را تفسير جسمانى كرده و نسبت به آياتى كه ذات خداوند را از جسمانيت منزه ساخته ، بىاعتنايى كرده كه اين روش اهل حديث و مشبهه و حشويه است . ب ) معتقد است آيات متشابه در قرآن وجود ندارد و مدعى است تمام آيات قرآن محكمات است و تشابه امرى است نسبى « 1 » در حالىكه در قرآن به تصريح آمده : « او كسى است كه اين كتاب ( آسمانى ) را بر تو نازل كرد ، كه قسمتى از آن ، آيات محكم ( : صريح و روشن ) است كه اساس اين كتاب مىباشد و قسمتى از آن ، متشابه است . . . » . « 2 » ج ) تفسير بخشى از آيات قرآن كريم با احاديث ضعيف‌السند و اسرائيليات ، همانند تفسير آيات 189 تا 190 سورهء اعراف با قصّهء اسرائيلى و قبيحى كه در شأن حضرت آدم و حوا نيست . « 3 »

--> ( 1 ) تفسير ابن تيميه معروف به تفسير كبير ، ج 1 ، ص 253 . ( 2 ) آل عمران : 7 . ( 3 ) الوافى بالوفيات ، صفدى ، ج 7 ، ص 20 ؛ تفسير قرطبى ، ج 7 ، ص 338 .