مىگويد : « ترمذى احاديثى در فضايل على ذكر كرده كه بسيارى از آنها ضعيف است » . « 1 » 3 - به احاديث احمدبن حنبل در كتاب « المسند » زياد احتجاج مىكند . ولى وقتى مشاهده مىكند شيعهء اماميه به برخى احاديث آن احتجاج مىكنند مىگويد : « گاهى امام احمد و اسحاق و ديگران ، احاديثى نقل مىكنند كه نزد خودشان ضعيف است » . « 2 » و جايى ديگر مىگويد : « هر چه را احمد در مسند و غير مسند نقل كرده ، نزدش حجت نيست » . « 3 » در نتيجه بايد گفت آنچه موافق با هواى نفس ابن‌تيميه است حجت بوده و آن چه مخالف هواى نفس اوست ؛ ضعيف يا جعلى است . 4 - در مواردى كه رأى و نظرش موافق شهرستانى است به كلامش اعتماد مىكند . ولى هر جا مطلبى از او مشاهده مىكند كه موافق نظرش نيست يا مايهء تقويت شيعه است مىگويد : « شهرستانى خبرويت ندارد » . « 4 » 5 - از تفسير طبرى ، ابن ابى حاتم و بغوى به جهت نقل رواياتى كه موافق نظريات اوست تمجيد مىكند . اما وقتى شيعه به روايات آنان استدلال مىكند ، مىگويد : « مجرد

--> ( 1 ) منهاج السنه ، ج 7 ، ص 178 . ( 2 ) همان ص 53 ( 3 ) منهاج السنه ، ج 7 ، ص 96 ( 4 ) همان ، ج 6 ، ص 300 و 305 و 319 و 326 و 362