تازه در امت اسلامى ايجاد كرد . با وجود آن كه خداوند متعال در قرآن كريم مىفرمايد : « همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و متفرق و پراكنده نگرديد » . « 1 » و در جاى ديگر نيز مىفرمايد : « همانا مؤمنين برادر يكديگرند » . « 2 » و پيامبر صلى الله عليه و آله هم بين مسلمانان عقد اخوت بست ؛ اما ابن‌تيميه به اين سفارش‌ها توجهى نكرد و در آن زمان كه مسلمانان احتياج مبرمى به اتحاد و يكپارچگى داشتند با مريدانى كه پيدا كرده بود سبب ايجاد اختلاف بين مسلمين گشت . اگر چه افكار باطل وى در منطقهء شامات - كه مهد علم و دانش بود - با انتقاد و اعتراض علماى مذاهب مختلف مواجه و باعث انزواى او گرديد و افكار و عقايدش به بوتهء فراموشى سپرده شد ؛ ولى در قرن 12 ه . ق . اين افكار در منطقهء نجد عربستان كه عارى از تمدن و فاقد فرهنگ بود ؛ دوباره منتشر شد و پس از آن توسط قدرت سعودى و با پشتيبانى قدرت‌هاى استعمارگر گسترش يافت . طرح مجدد افكار ابن‌تيميه توسط محمد بن عبدالوهاب در بدترين شرايط تاريخى و زمانى صورت گرفت كه امت اسلامى از چهار سو مورد هجوم استعمارگران صليبى يعنى انگليسىها ، فرانسوىها ، روس‌هاى تزارى و حتى آمريكايىها قرار داشت و بيش از هر زمان نياز به وحدت كلمه داشت .

--> ( 1 ) آل عمران : 103 ( 2 ) حجرات : 10