شيخ محمد امامى خونسارى

97

فلسفه و اسرار حج (فارسى)

كار برد ، و از هر چه در آن شائبهء ترديد در خالص بودن عمل از براى خداوند تعالى باشد دورى جويد تا اينكه مطمئن شود كه قلبش از همهء غرض‌ها و انگيزه‌ها به جز اطاعت فرمان خداوند متعال خالى است ، و انديشه و تصميم را محكم كند بر اينكه اعمال مخصوصه‌اى را كه در اين سفر خواسته شده بر وجه قربت و خلوص انجام دهد . مراقب خود باشد كه پس از تحمل رنج بسيار و دورى از مال و منال و اولاد و عيال مرتكب قصورى نشود كه عملش را باطل و نيتش را تباه گرداند ، و هدفش اين باشد كه عمل را حتىالامكان طورى انجام دهد كه موجب تقرب به حضرت منان گردد و از آنچه كه براى بندگان مخلص مهيا شده بهره‌مند شود و نتيجهء آن سعادت دنيا و آخرت و خوشنودى پروردگار عالميان باشد . دوم - قطع علائق دنيوى تا اندازه‌اى كه ممكن است و برائت ذمه خواستن از كسى كه به او ستم كرده و آزار رسانيده . چون مقصود از انجام اين عبادت طلب رحمت حق تعالى و آمرزش پروردگار توانا است بايد از همهء گناهان توبه نموده و به سوى پروردگار عالميان بازگشت نمايد و اين سفر خود را مانند سفر آخرت قرار دهد ، و از بريدن علاقه‌هايش در اين سفر قطع علائق خود را هنگام مرگ به ياد آورد ، و با آنچه گفته شد بندگى و سفرش به سوى حضرت پروردگار جليل خالص مىگردد ، و هنگام مرگ سختىها بر او آسان مىشود ، بلكه بايد در حال خروج خود به سوى حج ، چنان انگارد كه قصد بيرون رفتن از دنيا دارد و اينكه