قوانين عدل سرشته گشته ، چنان كه در بسيارى از آيات قرآن مجيد به آن اشاره شده ، و انسان در هر حالى از احوال كه باشد دگرگون شونده و در معرض انتقال است و او را ياراى پايدارى بر امرى نيست . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله با آن همه كمال معرفت و بزرگى مقام و مرتبه‌اش مأمور بيدارى و استقامت بود و هميشه ثبات در دين و فرمانبردارى را از خداى خود مسئلت مىنمود . هنگامى كه انسان به شاهراه ايمان و آنچه مأمور به انجام آن است از آداب و عبادات و كارهاى خوب و كوشش‌هاى نيكو با تشويق و تهديد و وعده و وعيد خوانده شد ، از دلى كه محل تابش نور الهى و فرودگاه راز قدسى است ، نور معرفت و مشعل راهنمايى و زندگى حقيقى مىدرخشد و نفس را به اجابت دعوت مىنمايد . پس نفس نيز در حالى كه منقاد و اطاعت‌كننده است به سرعت و با يك نوع فروتنى مخصوص به سوى آن روىآور مىگردد . طاعات و عبادت‌هاى شرعى با كيفيت‌هاى مخصوص به خود به رازهاى خداوندى و انوارى كه در هر يك به نحو خاصى تعبيه شده است مشتمل‌اند مانند اشتمال نفس داراى ايمان به راز و لطيفه نور ربانى ، كسى كه آن عبادات را به نحوى كه خواسته شده انجام داد ، پليدىها كه چون غده‌هاى چركين طبيعت در هنگام فراموشى از ياد خدا و غفلت و تاريكىهاى لذات شهوانى انباشته و گرد آمده‌اند از او زدوده مىگردد ، و توجه او را در آشكارا و نهان به خداوند سبحان معطوف ساخته و به ذكر و مناجات حضرتش