باشد يا اهل تسنن ، نظر به اين كه زيارت‌كنندهء خانهء خداوند سبحان است سزاوار است از طرف اهالى حرمين خصوصاً اگر از مستمندان باشد ، رنج و زحمتى به او نرسد ، بلكه شايسته است به هر نحوى كه خواسته باشد فريضهء خود را انجام دهد و مردم مكه و مدينه به او مهربانى و كمك و يارى كنند . شايسته است نسبت به زائرين كمال مساعدت و همراهى داشته باشند ، گاهى زيارت‌كنندهء خانهء خداوند در مكه و مسجد الحرام و منى و عرفات به مشكلاتى برخورد مىكند كه بر دردها و رنج‌هايش افزوده مىشود و آتشى بر دل سوزناك و داغى بر جگر سوختهء او عارض مىگردد و او را دستى نيرومند و قدرتى نيست كه از خود دفاع كند و رحم كننده‌اى نيست كه به دادش رسد . پس وضع مقررات و انتظامات بدون كمترين آلودگى به عصبيت و آميختگى به زورگويى و خودخواهى براى تأمين و تضمين زندگى حاجيان و آزادى آنان لازم است ، تا اينكه به سبب اختلافات جزيى و فرعى بر خوردى ميان آنها واقع نشود ، و كسى كه ياوران او بيشتر بوده و مورد حمايت است ، براى مردمى كه از سفر و تحمل رنج‌ها جز تقرّب و رضاى خداوند يكتا و بىنياز و انجام عملى كه يكى از اركان دين اسلام است مقصودى ندارند ، وضع خفقان آورى پيش نياورند . تا اينكه حج از جهت زمان و توقف و اجتماع به نحوى باشد كه خداوند سبحان اراده و امضا فرموده است ، چه واجب اين است كه هر كسى از راهى كه معتقد به