نمىپذيرد . گوشت و خون اين مذبوح به خدا نمىرسد ، بلكه روحِ عمل ، كه تقوا و پارسايى است به خدا مىرسد . » بكوشيد عمل را با روح و جان انجام دهيد ؛ زيرا خداوند عملى را مىپذيرد كه طيّب و پاك باشد ( اليهِ يصعد الكلمُ الطّيّب والعمل الصّالح يرفعُهُ ) « 1 » ذات اقدسش جميل است و دوست دارد جمال را و نيز واحد است و دوست دارد توحيد را . و از هر عمل آميخته به شرك بيزار است . در اين جا هم مىفرمايد : قربانى در سرزمين منا ، كه بخشى از مناسك حج و زيارت است ، وقتى مقبول است كه با تقوا انجام گيرد و روح عمل تقوا باشد ؛ زيرا اگر عمل با تقوا نبود مقبول نيست و يا اگر همراه با تقوا بود ليكن عامل ، در غير محدودهء اين عمل ، گرفتار نقاط ضعفى بود ، گرچه عمل او مقبول است ولى قبول كامل نيست . حصرى كه در قرآن كريم آمده است ؛ « انّما يتقبّل اللَّه من المتّقين » « 2 » ناظر به اين دو نكته است : 1 - اگر عملى بدون تقوا باشد اصلًا قبول نمىشود . 2 - اگر عمل همراه تقوا بود ليكن عامل در غير محدودهء اين عمل ، گرفتار نقاط ضعف بود گرچه اين عمل مقبول است و لكن آنچنان كه بايد بالا نمىرود . ابراهيم نمونهء كامل تقواى الهى است و مناسك حج نمودار كامل پذيرش عمل است . خداوند عمل انسانى را مىپذيرد كه تمام برنامه‌هاى او بر پايهء تقوا تنظيم شده باشد ؛ « أفمن أسّس بُنيانهُ على تقوى مِنَ اللَّهِ

--> ( 1 ) - فاطر : 10 ( 2 ) - مائده : 27