معروف به كاشف الغطاء ( م . 1228 ه . ق ) ، سيد عبد اللَّه شبّر « 1 » ( م . 1242 ه . ق ) ، سيدحسين كوه‌كمرى « 2 » ( م . 1299 ه . ق ) وبسيارى ديگر از قرآن‌پژوهشان ومفسران اماميه در دو قرن أخير « 3 » . ج ) وَقالَ الرَّسُولُ يا رَبِّ إِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوا هذَا القُرآنَ مَهْجُوراً « 4 » ؛ وپيغمبر [ در روز رستاخيز ] مىگويد : اى پروردگار من ، قوم من اين قرآن را كنار نهادند . موضوع شكايت حضرت اين است كه چرا مردم درباره‌ى قرآن كوتاهى كردند وآن را به كنارى نهادند ، نه آن كه چرا قرآن را تحريف وتبديل كردند . باز اين شِكْوه در صورتي معنا مىدهد كه از پيش پذيرفته باشيم كه قرآن مصون از هر نوع تحريف وتبديلى بر صفت هدايتگرىاش باقي است ومردم تا روز قيامت مىتوانند به آن چنگ زنند ونجات يابند ؛ اما اگر فرض كنيم قرآن دست‌خوشِ دگرگونى وتحريف شده است يا در آينده چنين مىشود ، جايى براي اين شِكوه نمىماند . باز آياتي كه در آنها قرآن از هر نوع ريب وترديد مُنزّه شمرده شده است ، هم أصل نزول قرآن را بدون شك وترديد از ناحيه‌ى خدا مىشناسد ومىفرمايد : ( تَنْزِيلُ الْكِتَابِ لَارَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ) ؛ « 5 » كتابي فرو فرستاده از پروردگار جهانيان بدون شكى در آن . وهم در هدايتگرى وبقا ساحت قدسي قرآن را از هر نوع عيبى پاك مىداند و

--> ( 1 ) . ر . ك : سيد عبد الله شبّر ، تفسير القرآن الكريم ، ص 714 . ( 2 ) . به نقل از : سيد على حسينى ميلانى ، التحقيق في نفى التحريف عن القرآن الشريف ، ص 27 . ( 3 ) . ر . ك : نگارنده ، سلامة القرآن عن التحريف ، ص 21 . ( 4 ) . سوره‌ى فرقان ( 25 ) ، آيه‌ى 30 . ( 5 ) . سوره‌ى سجده ( 37 ) ، آيه‌ى 32 .