شكست‌ناپذير وغير قابل نفوذ ، وتحريف نوعي شكست ونفوذپذيرى است . واژه‌ى « باطل » نيز به معناى نقيض حق ، چيزى را گويند كه ثبات ندارد وتباهى وفساد مىپذيرد ، وخداوند كه مىفرمايد : لا يَأْتيهِ الْباطِلُ ( : باطل به آن راه نمىيابد ) هر نوع تغيير وتبديلى را در قرآن نفى مىكند ؛ زيرا با توجه به اعجاز قرآن ( در محتواى غنى ومعارف هماهنگ وسراسر بر حق قرآن كه با نظمى خاص در مجموعه‌ى آيات وجملات يك سوره ومفاد آن قرار دارد ) ، هر گونه تغيير وتبديل ، به محتوا ونظم وهماهنگى قرآن آسيب مىرساند وآن را مصداق تباه شونده وفسادپذير مىگرداند ؛ در حالي كه اين آية با تعبير مِنْ بين يديهِ ولا مِن خلفِهِ ( از پيش رو واز پشت سر ) به طور كلى در هر زمان واز هر جهت چنين امرى را منتفى دانسته است . جمله‌ى پايانى اين آية بيانگر اين نكته است كه قرآن به اين دليل قابل تحريف وتغيير نيست كه از سوى خداوند حكيم وستوده فرود آمده است ؛ خداوندى كه كارهايش هدف‌دار وبدون نقص ، وخود ، برخوردار از همه‌ى كمال‌هاست ؛ بنابراين اگر قرآن تحريف شده باشد نقض غرض وناسازگار با حكيم بودن خداوند است . مجموع تعابير اين دو آية روشن مىكند كه صيانت قرآن از هر نوع تغيير وتحريفى ، هم از درون ، به لحاظ عزيز بودن ونفوذ ناپذيرى ، وهم از برون ، به دليل نگهبانى خداوند ، تضمين شده است . در استدلال به اين آيات بر سلامت قرآن از تحريف ، مناقشاتى صورت گرفته است كه در بخش دوم بررسى خواهد شد . أسامي برخى از دانشمندان اماميه كه به اين آيات در زمينه‌ى سلامت قرآن از تحريف استناد جسته‌اند عبارت است از : شيخ الطائفة أبو جعفر طوسي « 1 » ( م . 460 ه . ق ) ، امين الاسلام طبرسى « 2 » ( م . قرن ششم‌ه . ق ) ،

--> ( 1 ) . ر . ك : محمد بن حسن طوسي ، التبيان في تفسير القرآن ، ج 6 ، ص 320 . ( 2 ) . ر . ك : فضل بن حسن طبرسى ، مجمع البيان في علوم القرآن ، ج 6 ، ص 509 وجوامع الجامع ، ص 236 .