فراوان دارد و چنين نيست كه قوانين حقوقى براى طرفين دليل برعدم توجه به‌رابطه‌ى عاطفى زوجين باشد ؛ حتى حكمت و علت اصلى ازدواج در قرآن ، سكونت و آرامش بيان شده و مسلماً رعايت سنخيت‌هاى شرعى و اجتماعى در ارتباط و ايجاد آرامش طرفين كاملًا مؤثر است كه اگر به‌اين مسائل توجه كافى شود ، يقيناً اختلافات ، طلاق و جدايى كاهش خواهد يافت . دولت اسلامى مؤظف است براى كاهش آمار طلاق ، زمينه‌ى دسترسى سريع به‌آموزش‌هاى لازم دينى ، روان‌شناسى ، حقوقى و ساير موارد لازم را قبل از ازدواج براى زوجين مهيّا نمايد ، زيرا در دنياى امروز كه شيوه‌ها و معيارهاى زندگى جوانان تغيير كرده و هر جوانى با نوعى تفكّر به‌زندگى مىنگرد ، مسلماً بايد آگاهىها و مهارت‌هاى لازم را براى ازدواج كسب كند تا عقد مباركشان منجر به‌طلاق و جدايى نامبارك نگردد ، و اين آموزش‌هاى قبل از عقد برمبناى شرع ، عقل و علم ، قطعاً براى پيشگيرى از طلاق بسيار مفيد خواهد بود . به‌هرحال ، اگرچه در اين‌جا تمامى ابعاد زندگى زناشويى مورد بحث است ولى اين مختصر ، گنجايش شرح و بسط آن‌را ندارد و تنها بايد گفت ازدواج ضرورتى است همه‌گانى كه خوددارى از آن در صورت امكان ، خوددارى از حكم خداست ، مگر براى اشخاصى كه شرايط شرعى ازدواجشان فراهم نيست كه كه در اين‌صورت بايستى عفاف را پيشه‌ى خود سازند و البته فقر هم به‌تنهايى مانعى براى ازدواج نخواهد بود ، چرا