دائم و موقّت را دربرمىگيرد . اين‌گونه ازدواج ، از اكثريت زنان نسبت مردان و يا عدم امكان ازدواج دائم براى برخى از زنان و نيازشان به‌سرپرست سرچشمه مىگيرد ؛ به‌ويژه اين‌كه بعضى از مردان نيز شرايط وامكان ازدواج دائم را ندارند ؛ مثلًا گروهى از آنان مسؤوليت‌هاى اقتصادى سنگينى دارند ، بالنتيجه در اين‌جا ازدواج موقّت خود ضرورتى ثانوى است ، و آيا اگر شما امكان خريد خانه‌هاى مسكونى را نداريد ، نبايد خانه‌اى هم بيع شرطى ، يا اجاره كنيد ؟ ! كسانى كه ازدواج موقّت را تقبيح مىكنند ، نمىتوانند انكار نمايند كه در همه‌ى جوامع بشرى روابط موقّت زن و مرد وجود داشته و دارد ؛ مخصوصاً در جوامع غربى ، اين روابط موقّت به‌طور نامشروع ، باعث تولد فرزندان نامشروع زيادى مىشود كه جداى از مخالفت با احكام شرع ، از هم‌گسيختگى نسل بشرى را روز به‌روز بيشتر مىكند و بنيان ارتباطات سالم خانوادگى را سست نموده و از بين مىبرد . اين افراد به‌بهانه‌ى توهين به‌ارزش زن ، مىپندارند قرارداد عاقلانه‌ى مرد و زن براى يك زندگى موقّت به‌ضرر زن مىباشد ، حال آن‌كه اگر زن يا مرد در ازدواج دائم يا موقت متضرّر گردند ، ازدواجشان باطل است و تنها به‌شرط عدم زيان طرفين ، عقدشان صحيح است . خداى متعال با تشريع ازدواج موقّت ، بر بشر منّت نهاد تا كسانى كه امكان ازدواج دائم را ندارند و مىخواهند به‌طور موقّت با هم زندگى آبرومندانه و بدون گناه