فرزندانشان در حدود مصلحت با يكديگر برابرند ، پس از طلاق نيز اين جريان تداوم دارد ، كه طلاق ميان دو همسر طلاق و جدايى از فرزندان را دربرندارد . تعدّد زوجات تعدّد زوجات از نظر شرع ، مقيد به‌شروطى عادلانه است كه حتى در يك ازدواج هم عدالت شرط اساسى است زيرا : « إن خفتم الّا تُقسطوا فىاليّتامى فانكحوا ما طاب لكم من‌النّساء مَثنى و ثُلاثَ و رُباع و إن خفتم الّا تعدلوا فواحدةٌ » ( سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 3 ) « اگر بترسيد در ميان يتيمانِ دختر كه تربيت آنان به‌عهده‌ى شماست قسط را - كه برتر از عدالت است - برقرار نكنيد ، پس ازدواج كنيد با آن‌كه و آن‌گونه كه براى شما پسنديده و خوشايند است ، دو يا سه يا چهار از اين زنان و اگر بترسيد كه عدالت را رعايت نكنيد پس يكى ( كافى است ) . . . » در اين‌جا مبناى اصلى تعدّد زوجات ، ترس از ترك واجب يا انجام حرام نسبت به‌يتيمان است ؛ يعنى اگر بدون ازدواج ، نسبت به‌آنان ظلم شود يا واجبى نسبت به‌آنان ترك گردد ، جايز يا واجب است تا چهار ازدواج توسط مرد با توانايى عدالت انجام پذيرد ، و در ديگر موارد نيز وجوب يا رجحان تعدد ازدواج در صورت همين ترس و هم‌چنين رعايت عدالت است ؛ يعنى مفعول « الّا تعدلوا » محذوف است و قيد