نوعاً پيامد انحرافى ندارد ، و بالاخره پيامد انحرافى كلًا ازدواج را حرام كرده است . مسأله‌ى 73 - و به‌جز زن‌هايى كه از نظر نسبى از رده‌ى زناشويى با مردان بيرونند « مادر و خواهر » رضاعى نيز چنانند به دليل : « وَأُمَّهاتُكُم‌الّلاتي ارضَعْنَكُمْ وَأخَواتُكُمْ مِن‌َالرَّضاعَةِ » « 1 » و تنها به علّت شيرخوارگى نبايد با اين دو نفر ازدواج كرد ، و دخترِ رضاعى يا عمه و خاله‌ى رضاعى نداريم ، تا چه رسد به پسر يا برادر و يا . . . رضاعى ، زيرا شيرخوارگى فقط زناشويى ميان مرد و زنى اين‌گونه را حرام كرده ، و اگر پسرى از زن شما شير بخورد حرمت رضاعى در اينجا فقط ميان او و زن شما است كه به‌اصطلاح مادر رضاعى او است ، و نه ميان شما و او كه اصولًا زناشويى ميان دو مذكّر - يا دو مؤنث - معنايى ندارد كه مثلًا در اينجا به‌وسيله‌ى شيرخوارگى حرام باشد ، از اين‌رو زنِ پسرى كه از زن شما شير خورده نه با شما مَحْرم است و نه پس از طلاق يا مرگ وى ، ازدواجش با شما مُحرَّم است ، و اگر هم پسر رضاعى معنايى داشت « وَحَلائِلُ ابْناءِكُم‌ُالَّذينَ مِنْ اصْلابِكُمْ » « 2 » تنها زنان پسران صلبى را حرام كرده و بس ! و اگر شيرخوارگى تمامى مواردش رابه تمامى مواردِ اصلى تنزيل مىكرد ، پس چرا در اين آيه تنها به اين دو نفر بسنده كرده ، و اگر برپايه‌ى مختصرگويى باشد « وَهُنَّ مِن‌َالرَّضاعةِ » هم مختصرتر است و تمامى موارد گذشته را زير پوشش مىگيرد ، كه گذشته از مادر و خواهر رضاعى ، دختر و عمه و خاله و . . . نيز مشمول حرمت رضاعى مىشدند . و اينجا اولويت يا برابرى هم در كار نيست كه اكتفاى به اين دو از باب

--> ( 1 ) - سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 23 . ( 2 ) - سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 23 .